Trouwfeest
Dit paar vormde weer die nieuwe eenheid die de basis vormt voor de samenleving, die de veiligste plaats is voor kinderen
Daar stonden ze, vooraan in een oude kerk. Zij in een prachtige, witte jurk, hij in een stijlvol, donkergroen pak. Achter hen een blijde familie- en vriendenkring die het beeld van Christus en Zijn gemeente opnieuw voor hun ogen zich zag afspelen.
Na de lezing van het huwelijksformulier, waarin de bijbelse betekenis van het huwelijk heel zorgvuldig uit de doeken werd gedaan, en nadat de gemeente, als getuige, toestemde in het huwelijk, werd het huwelijk bevestigd: ‘Uw begin zij in de Naam van de Heere, Die de hemel en aarde geschapen heeft.’
Ik zag het aan. Het ontroerde me. Diep vanbinnen wist ik het opnieuw: zo hoort het te zijn. Dit is hoe God het bedoeld heeft. Een stralend teken van hoop in een wereld die zijn weg verloren heeft.
Dit huwelijk is een teken van hoop in een wereld die een van de hoofdzonden, namelijk ‘hoogmoed’ (pride), voor een maand lang uitbundig viert met parades en programma’s; in een wereld die de regenboog, het teken van Gods trouw, in Gods gezicht zwaait om zonde te vieren; in een wereld met kerken die denken liefdevoller te zijn dan God door te zegenen wat Hij zonde noemt.
Zittend daar op de lange, houten kerkbank zag ik hoe twee jonge mensen zonder schaamte die oude bijbelse rollen op zich namen. Hij als hoofd van zijn gezin en zij, het voorbeeld van de heilige vrouwen navolgend, als hulp tegenover hem. Zo radicaal anders dan de wereld. Als zout dat echt zout was en niet zijn smaak verloren heeft. Als licht op een berg. Zo vormde dit paar weer die nieuwe eenheid die de basis vormt voor de samenleving, die de veiligste plaats is voor kinderen en waarin man en vrouw in hun door God gegeven rollen tot hun recht komen.
Zou het niet een idee zijn om als christenen zo’n trouwdag nog iets uitbundiger te vieren? Ik bedoel: één dag voor het huwelijk en een maand voor Pride staat toch niet in verhouding? We zouden kunnen beginnen met zeven dagen. Gewoon, om alvast te oefenen voor de bruiloft van het Lam.
In ‘Verhalen van ver’ bundelde Marieke den Butter onlangs haar columns uit De Waarheidsvriend samen met nieuw geschreven bijdragen (zie p.17).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 2023
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 2023
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's