De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In zicht

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In zicht

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

Per 1 juni trad ds. M.C. Batenburg terug als preses van de synode. Op de website van de Protestantse Kerk een vraaggesprek met hem. Enkele passages.

‘Ik viel net een periode in als synodelid voor een collega, toen de vacature van preses ontstond. In die tijd moest je synodelid zijn om in aanmerking te komen voor deze rol. Van verschillende kanten vroegen mensen me of dit niet iets voor mij zou kunnen zijn. Toen ik werd gevraagd om te reageren, heb ik de stap genomen. Ik ben altijd van mening geweest dat als er een taak in de kerk voor je is, je wel heel goed moet nadenken voor je ‘nee’ zegt. Daarnaast had ik ook echt het verlangen om in dit deel van het kerkenwerk aan de slag te gaan.’ (...)

Veel onderwerpen kwamen in de afgelopen jaren op de synodetafel voorbij, van kerkordewijzigingen tot de opleiding van predikanten. ‘Om met 64 synodeleden toe te groeien naar gedragen besluiten is een forse uitdaging’, erkent Batenburg. ‘Ik heb geprobeerd om als voorzitter, samen met de andere moderamenleden, de synodeleden hierin zo goed mogelijk te ondersteunen en het gesprek met hen te zoeken.’ Bepaalde thema’s, zoals de ambtsvisie, vragen een lange tijd van doordenking en voorbereiding voordat er een besluit kan worden genomen. ‘Er is plaats voor ieders mening in de synode. Dat kost tijd, maar het is goed om samen ergens naar toe te groeien. Je ervaart dan dat Gods Geest soms wegen opent, of juist sluit.’ Batenburg vond het daarom belangrijk dat iedere vergadering geopend werd met een gebed om de leiding van de Geest. ‘Dat doen we in het besef dat we op zijn leiding zijn aangewezen. De kerk is niet van ons, maar van Christus.’ (...) ‘Sommige zaken moeten opnieuw worden doordacht, zoals hoe we kerk zijn in onze samenleving, hoe we in een krimpende kerk de lofzang gaande houden en hoe we het geloof blijven doorgeven aan een nieuwe generatie.’


CVandaag sprak met emeritus predikant ds. W.G. Hulsman uit Barneveld. Hij staat dit jaar veertig jaar in het ambt. Ook hieruit enkele passages.

‘Gaandeweg maakte ik tijdens mijn middelbare schoolperiode steeds meer tijd vrij voor persoonlijk gebed. Dagelijks zocht ik God biddend op om mijn zonden te belijden en Hem om hulp te vragen. Zo ontstond er een geloofsrelatie met de Heere God. Ik herinner mij een preek waarin werd uitgelegd dat God mensen op verschillende manieren leidt. Sommigen groeien van jongs af aan steeds dichter naar de Heere Jezus toe. Daar herken ik mezelf in’, maakt de dominee duidelijk.

Hij herinnert zich een uitspraak van zijn opa. ‘Hij zei: “Je bent geboren om zalig te worden.” Dergelijke uitspraken deden bij mij het verlangen toenemen om de Heere te dienen. Als hij vroeg hoe het met mij ging, wist ik meteen dat hij niet doelde op ‘huisje, boompje, beestje’ maar op mijn persoonlijke relatie met God. In eerste instantie wilde ik graag biologie gaan studeren, maar mijn leven ging steeds meer een andere kant op. Het verlangen om de boodschap van het evangelie door te geven liet mij niet los. En dus sloeg ik een andere richting in en koos ik voor de studie theologie.’ (...)

Hoe heeft u God tijdens uw periode in Genemuiden aan het werk gezien?

Ik herinner mij een avondmaalsdienst. Bij de laatste tafel doe ik altijd nog een extra nodiging. De woorden om te spreken kwamen als vanzelf en waren indringend. Het werd muisstil in de kerk en er ontstond een niet te beschrijven sfeer van ontzag in de kerk. Vervolgens namen diverse gemeenteleden voor het eerst aan het heilig avondmaal deel, onder wie ook mensen die dit eerst echt niet van plan waren. Velen waren ervan onder de indruk. Verschillende kerkgangers zeiden: “Zoiets hebben we nog nooit meegemaakt.” Hier was duidelijk de Heilige Geest aan het werk.

Maar God werkt niet alleen door bijzondere ervaringen. De Heere werkt meestal op gewone wijze door de lijn van de geslachten. Dit is ook werk van de Geest, niet zo spectaculair, maar toch bijzonder als je het meemaakt.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juni 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

In zicht

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juni 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's