Boekbespreking

Het thema van dit boek doet denken aan de recente publicatie van Reinier Sonneveld over de hel. Waar Sonneveld stelt dat de hel tijdelijk is en uiteindelijk alle mensen zalig worden, heeft het boek van William C. Nichols een totaal andere inhoud. Gebaseerd op de Schrift belijdt hij hemel en hel als eeuwig. Nichols, redacteur van The Works of Jonathan Edwards Online aan de universiteit van Yale, roept de lezer steeds op tot zelfonderzoek: ben je op weg naar de hemel of naar de hel?

In zijn voorwoord spreekt de schrijver zijn verlangen uit om een Bijbelse kijk op de hemel, de hel, God en de mens uiteen te zetten. Om het Evangelie van Jezus Christus in duidelijke bewoordingen te verkondigen. ‘Ik heb niet geprobeerd de harde woorden van Christus en de Schrift achter te houden, want dit zou niemand helpen, en het zou inderdaad velen kwetsen en kunnen bijdragen aan hun uiteindelijke verdoemenis.’

Hoofdstuk 1 beschrijft de heerlijkheid van de hemel. Daar is geen sprake meer van zonde, maar daar is God alles en de eeuwige vreugde in Hem. Ook gaat Nichols hier in op de vraag of er herkenning is. Hij trekt geen lijn naar de nieuwe hemel en aarde.

Over de verschrikking van de hel gaat hoofdstuk 2. De leer over de realiteit van de hel is ‘een van de meest verwaarloosde leerstukken in de hele Schrift’. De noodzaak van de hel heeft te maken met de ernst van de zonde en de majesteit en heiligheid van God. Dit hoofdstuk ademt een duidelijke oproep tot bekering. Tegelijk denk ik dat we voorzichtig in ons oordeel moeten zijn, als ik lees: ‘De meerderheid van de mensen over de hele wereld, die regelmatig elke week naar een kerk gaat, zal naar de hel gaan.’

Hoofdstuk 3, over ‘de smalle weg naar het leven’, lees ik als een evangelisatietoespraak om tot berouw en geloof te komen. Hoofdstuk 4 bespreekt de ‘echte godsvrucht’ en ontmaskert de gedaante van godzaligheid (2 Tim. 3).

Hoofdstuk 5, ‘Bent u misleid?’, karakteriseert drie soorten onbekeerden. Hoofdstuk 6 is een oproep tot zelfonderzoek. De wedergeboorte komt aan de orde. Er is geen zelfwerkzaamheid in de genade, al moeten de middelen wel gebruikt worden. Daarover gaat het prachtige hoofdstuk 7, over het gebruik van ‘heilig geweld’. Hier schildert Nichols Christus in al Zijn heerlijkheid en schoonheid. Veel herinnert aan de eerste zondagen uit de Heidelbergse Catechismus. Ook klinkt een bemoediging om tot Christus te komen; het is zoeken en vinden.

Over ‘het Evangelie en het martelaarschap’ handelt het achtste en laatste hoofdstuk. Geen ware christen zal zonder martelaarschap zijn, ‘of in het vlees of in het hart’.

Nichols citeert veel uit het werk van Edwards, Hooker en andere puriteinen. Dat is leerzaam, maar hij gaat geen dialoog met hedendaagse auteurs aan. Wat in het boek ontbreekt, is het verbond en de doop als pleitgrond, evenals de nadruk op de vastheid van Gods beloften. Nu is er soms een sfeer van onzekerheid dat ‘u geen garantie hebt dat God u die genade zal schenken’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen