Tempel van de Heilige Geest

De Heilige Geest komt in de Bijbel minder nadrukkelijk naar voren dan de Vader en de Zoon. Zijn werk is echter niet minder belangrijk. Vaak wordt het zo verwoord: God de Vader is God boven ons, God de Zoon is God naast ons, en God de Heilige Geest is God in ons. De Geest werkt in ons hart en past zo het werk van de Vader en de Zoon toe en werkt dat uit.

Zichtbaar en tastbaar

Zo is de Geest het geheim van het leven en het geheim van de groei van de kerk, zoals Lukas in Handelingen laat zien. Waar Hij werkt, komen mensen tot geloof en ontstaan christelijke gemeenten. Deze gemeenten noemt Paulus in 1 Korinthe 3:16 en Efeze 2:20-22 een tempel van de Geest. Met dit beeld sluit Paulus aan bij de godsdienstige wereld van het Nieuwe Testament. Elke godsdienstige stroming had zijn tempel of tempels. Daarnaast herinnert hij aan de tabernakel en de tempel in Jeruzalem, die centraal stonden in het leven van God met Zijn volk Israël, vooral door de offers die er gebracht werden.

Net als de metafoor van het lichaam wijst de metafoor van de tempel erop dat God ergens zichtbaar en tastbaar wordt. Er is een huis waar Hij woont. Hij woont nu zelfs in Zijn gemeente! Meer dan bij het beeld van het lichaam valt bij het beeld van de tempel de nadruk op de toewijding aan God en het zichtbaar maken van Zijn heerlijkheid. God wordt zichtbaar in het leven van iedere gelovige – Paulus gebruikt dit beeld ook voor de individuele christen – maar Hij wordt nog meer en rijker zichtbaar in de gemeente.

Heilige plek

De kerk is dus een heilige plek, een heilige gemeenschap, toegewijd aan God. Een contrastgemeenschap, zoals Israël dat moest zijn. Met de deur uitnodigend open, want iedereen is welkom en iedereen mag meedoen. Maar ook met muren, zoals Nehemia die bouwde, om haar identiteit, haar belijdenis, haar heiligheid te beschermen.

Daarom is het zo erg als de gemeente haar roeping verzaakt en God naar beneden haalt door ontrouw, ongehoorzaamheid, ongeloof, wereldgelijkvormigheid, verdeeldheid en dwaling. ‘Als iemand de tempel van God te gronde richt,’ schrijft Paulus in 1 Korinthe 3:15, ‘zal God hem te gronde richten, want de tempel van God is heilig, en deze tempel bent u.’

Zichtbaar voor de wereld

Daarom is het ook zo erg dat veel christenen in onze tijd een losse en vrijblijvende relatie hebben met de kerk. We moeten laten zien wie God voor ons is en dat het ons levensdoel is om Hem te verheerlijken en onze vreugde in Hem te vinden. Als we dat ergens moeten doen, dan wel in de gemeente waar God ons een plek gegeven heeft en waar we thuis mogen komen bij Hem. In het bijzonder op zondag in de kerkdiensten. Om het met Leviticus 23 te zeggen: het zijn ‘heilige samenkomsten’ voor onze God, om Hem in het openbaar (zichtbaar voor de wereld om ons heen) en samen met anderen (dat is veel meer dan alleen) te eren in het zingen, bidden en het luisteren naar Zijn Woord. Elke kerkdienst betekent belijdenis doen. We zoeken het bij God en Hij verdient onze toewijding en ons vertrouwen!

Dat alles is voor ons veel te groot. Maar de Geest van Christus komt ons genadig te hulp. Hij maakt Gods woorden levend en krachtig. Hij wekt op, Hij schenkt geloof, Hij leidt in de weg van Gods geboden. Hij leert bidden en getuigen. En Hij rust toe met Zijn gaven om elkaar op te bouwen. Zo maakt Hij de gemeente tot een tempel, waarbij iedere gelovige als een ‘levende steen’ (1 Petr. 2:5) een eigen plek en roeping heeft en niemand gemist kan worden.

Pijnlijk en zinloos

Dat bouwen is wel een heftig en pijnlijk proces. C.S. Lewis schrijft er beeldend over in Onversneden christendom. Hij denkt dan allereerst aan de individuele gelovige, maar wat hij schrijft, geldt net zo goed voor de christelijke gemeente: ‘Stel, je bent een levend huis. God gaat naar binnen om het te verbouwen. Eerst begrijp je misschien nog waar Hij mee bezig is. Hij brengt de afvoerbuizen in orde, maakt de lekken in het dak dicht enzovoort; je wist al dat deze dingen moesten gebeuren en je bent dus niet verbaasd. Maar weldra begint Hij erop los te slaan op een manier die vreselijk pijn doet en zinloos lijkt. Wat is Hij in vredesnaam van plan? De verklaring is dat Hij bezig is om een heel ander huis van je te maken dan jij gedacht had – hier een nieuwe vleugel, daar een extra verdieping, er verrijzen torens, er worden binnenplaatsen aangelegd. Je dacht dat jij een keurig bungalowtje zou worden, maar Hij bouwt een paleis. De bedoeling is dat Hij er zelf komt wonen.’

Verdrietig en blij

Als Paulus in 2 Korinthe 6 vertelt wat zijn werk als apostel met hem doet, dan zegt hij dat hij verdrietig en toch steeds blij is (vers 10). Deze woorden kunnen we ook toepassen op de kerk in onze tijd in Nederland. Er is reden genoeg voor verdriet om de krimp, om de verdeeldheid, om de ontrouw, ongehoorzaamheid en oppervlakkigheid. Heere, ontferm U! Tegelijkertijd is er alle reden voor blijdschap. Want de kerk is van God! Hij verkiest, bouwt en bewaart Zijn kerk en Hij stopt pas als Zijn huis, Zijn tempel helemaal af is. Wat een wonder als je in de kerk thuis mag zijn bij Hem.

Jaarthema

1. De kerk is van God

2. Volk van God

3. Lichaam van Christus

4. Tempel van de Heilige Geest

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen