De vlaspit

Beelden van de barricade uit de film Les Misérables tonen de ellendigen die in opstand komen tegen het systeem, de “kunstmatige hel op aarde”, zoals schrijver Victor Hugo het noemde. Door de geschiedenis heen trekt een eindeloze stoet mensen die roepen om brood en recht.

De hemel wierp geen barricade op tegen de door ons gecreëerde “kunstmatige hel op aarde”. Integendeel: de hemel zond de Knecht des Heeren, die Zélf ondersteuning nodig had en Wiens enige wapen de Geest van de Heere was. Hij zou niet schreeuwend naar Zichzelf wijzen, maar komen als een baby en Zich door mensen laten dragen.

Het geknakte riet – Israël, op sterven na dood – laat Hij niet los. Het laatste vonkje in de haard, de uitdovende vlaspit, gebruikt Hij als de ‘baarmoeder’ van Gods toekomst, om in kersttaal te spreken. U en ik, wij kleine mensen, zijn dat geknakte riet en die uitdovende vlaspit. Maar Gods aandacht gaat uit naar één hart, één gebed, één woord, één daad van liefde. Hij neemt dat alles mee en gebruikt het als aankondigingen van Zijn komende wereld. “Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten” (Zach. 4:6).

Het Kind in de kribbe – het allerkleinste begin – blijkt de geboorte van de Nieuwe Mens en de Nieuwe Aarde. In Bethlehem werd het antwoord geboren op het verlangen van de kustlanden, de verste uithoeken van onze planeet. Ere zij God in de hoogste hemelen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen