In Zijn armen de lammeren

“Op de grote, stille heide dwaalt een herder eenzaam rond, wijl de witgewolde kudde trouw bewaakt wordt door de hond.” Het is de opening van een ‘gouwe ouwe’ uit de bundel Kun je nog zingen, zing dan mee uit 1906. De Bijbelwoorden uit Jesaja roepen misschien óók zo’n vredige, bijna paradijselijke stille heide op. Maar Kerst vertelt een ander verhaal, met een andere heide, een andere kudde en een andere Herder. De heide van toen was het strijdtoneel van de wrede Romeinse overheersing en het hardvochtige herodiaanse koningshuis. De geestelijk leiders waren als herders die vooral zichzelf weidden en de zwakke en zieke schapen aan hun lot overlieten. De grote kudde, het volk, was verdeeld en verscheurd: verzetsgroepen en collaborateurs, de arme massa, en wie door ziekte of gebrek aan de rand van de samenleving stond.

Midden in die verscheurde kudde van Israël bevond zich de “kleine kudde”, zoals Lukas 12:32 het noemt. Lammetjes, rammen en ooien die verlangden naar een goede Herder – Iemand die wolven en leeuwen op afstand houdt, die leidt naar grazige weiden van barmhartigheid en ontferming, en naar de stille wateren van Woord en Geest.

Tot die kleine kudde hoorden de herders in het veld die uitzagen naar de komst van de Messias. Zij kenden de woorden van Jesaja, over de lammeren die deze Herder zou verzamelen en op Zijn arm dragen, en over het spoor van gerechtigheid waarin Hij hen zou leiden. De goede Herder.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen