Leven tussen tijdelijk en blijvend
Eindtijd en verkondiging
Gek is dat: als dingen tijdelijk zijn, ervaar je het leven anders. Op vakantie kijk je bewuster om je heen. Je geniet meer van koffie, een boek en elkaar. Het voelt anders dan thuis. Wat tegenvalt, kun je makkelijker relativeren. Het vakantiehuisje was toch niet zo mooi als op de foto’s. De camping ligt aan een drukke weg. Maar je kunt het allemaal hebben, want je weet: dit is even. Straks zijn we weer thuis.
In het vorige artikel (De Waarheidsvriend 51) zochten we naar het avontuur van Gods grotere verhaal. Eindtijdprediking focust niet op voorspellen, maar op vertellen. Het schetst een visioen waarbij we hoopvol kunnen leven. Het legt verbinding tussen het blijvende en het tijdelijke. Hoe kan zulke verkondiging ons leven verdiepen en verrijken?
Tijdelijk als blijvend behandelen
Misschien is als eerste een eerlijke erkenning helpend. Wij verwachten gewoon snel van tijdelijke dingen blijvende betekenis. Het punt is niet dat we van alles hier en nu liefhebben – dat is juist goed en mooi. De vraag is wel hoe we dat doen. We hebben lief alsof iets of iemand er altijd zal zijn. En vervolgens hangen we al ons geluk aan hen op. Daarmee wordt liefde een krampachtige poging om het tijdelijke te behouden. Maar die last kan niets of niemand dragen. Het overvraagt deze wereld. Want alles verandert. Alles is getekend door tijdelijkheid.
Want op een dag laten we alles los. Dat vraagt om prioriteiten. We brengen volgorde aan in wat we belangrijk vinden in het leven. Eindtijdprediking is daarmee ook prioriteitsbepaling. Als wat tijdelijk is bovenaan staat, loop je het risico het blijvende te verliezen. Als je al je geld op het tijdelijke zet en het tijdelijke valt weg, dan sta je met lege handen.
Tijdelijk als tijdelijk behandelen
Het is dus van groot belang met het tijdelijke om te gaan voor wat het is: tijdelijk. Dat betekent niet dat je het veronachtzaamt. Verwachten van morgen is niet hetzelfde als verachten van vandaag. Sterker nog: je doet het leven meer recht als je er gezonde verwachtingen van hebt. Hebreeën 13 maakt die verbinding prachtig duidelijk. Neem nou drie belangrijke thema’s in onze samenleving. Hoe ga je om met wie er welkom is (vers 2), je relaties (vers 4), je geld en bezit (vers 5)? Telkens wordt een andere omgang met het tijdelijke bepleit omdat je weet van het blijvende. Gastvrijheid omdat er engelen zijn. Zuivere liefde omdat er een oordeel komt. Niet altijd maar meer hoeven omdat je in God al genoeg hebt en houdt.
Voortdurend worden wij gevormd voor een hieren-nu-wereld. Je sluit je grenzen en je deur omdat je eerst moet zorgen dat je het zelf goed hebt. Als relaties niet meer goed voelen, ga je twijfelen aan trouw. Want je hebt maar één leven en het is zonde dan niet aan jezelf toe te komen. Je koopt en spaart jezelf steeds een stukje hoger op de ladder. Want je moet wel aan je pensioen denken. Soms schrik je ervan hoe we ook in de kerk hier-en-nu zijn gaan denken. We belijden God op zondag en leven maandag alsof Hij niet bestaat. Als het tijdelijke tijdelijk is, kan ik er toch niet mee omgaan alsof het blijvend is? Dan kan ik niet hebben om te houden. Dan kan ik niet krampachtig liefhebben alsof alles anders verloren is. Dan kan ik mijn eigen veilige ruimte niet begrenzen alsof ik zo vrede vind.
Achteruit denken
Eindtijdprediking verkondigt dat het tijdelijke tijdelijk is en het blijvende blijvend. Van daaruit gaan we in de christelijke gemeente leren denken. We denken als het ware achteruit, vanuit de toekomst naar het heden. Morgen werpt z’n schaduw vooruit naar vandaag. In een wereld die schreeuwt dat alles hier en nu moet gebeuren, worden ons andere wegen gewezen. We raken minder onder de indruk van alle mogelijkheden van vandaag. Ons bezit, onze vaardigheden, onze ambities: ze zijn relatief. En ook wat moeilijk is, durven we te relativeren. In een wereld waarin vandaag mijn diepe geluk bepaalt, kunnen lijden en verdriet onmogelijk een plek hebben. Dan zijn verdriet en worsteling altijd slecht en verkeerd. Maar als er een toekomst van God is, kan ook wat ik nu niet begrijp waarde en betekenis krijgen. Veel van het leven begrijp je achteraf beter.
Goede eindtijdprediking helpt je het uit te houden met het moeilijke van vandaag, omdat je gelooft in het mooie van morgen. Niet alleen als zoethouder of goedmaker, ook als diep vertrouwen dat God gebrokenheid heelt. Eerlijke eindtijdverkondiging geeft geen een-op-een antwoord, maar begeleidt op weg met de vraag. In de kerk leren we het tijdelijke te verbinden aan het blijvende. Zo komt het tijdelijke in een ander – en veel rijker – licht. In dat licht bepaalt elke hoorder daarna telkens weer zijn of haar plek, daar waar God hen na de kerkdienst roept.
Complexe zoektocht
Het tijdelijke leven in het blijvende licht is prachtig, verrijkend – en verwarrend. Want het tijdelijke is zichtbaar en tastbaar, maar het blijvende niet. Als Hebreeën schrijft “wij hebben hier geen blijvende stad; wij zoeken de toekomstige”, erkent het helemaal dat verwarrende. Het Griekse woord voor ‘blijvende’ is menousan. Voor ‘toekomstige’ staat er mellousan. Dus twee heel andere werelden en toch maar één letter verschil. Het ligt soms zo dicht bij elkaar. Ze zijn voor mensen niet zo makkelijk te scheiden. Het is een zoektocht die levenslang zal duren. Goede eindtijdverkondiging helpt en houdt je in beweging bij die zoektocht.
Gods wereld komt
Maar het zal niet bij zoeken blijven. Want de blijvende stad zal de tijdelijke overrompelen en overwinnen. “Ik zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel.” Wat nog wacht, komt bij God vandaan. Want de God van de Bijbel vertoont telkens hetzelfde patroon: als mensen Hem niet vinden, komt Hij Zelf naar hen toe. Dat is de diepste hoop die eindtijdprediking te bieden heeft. Niet wie mensen zijn en wat ze zoeken, maar Wie God is en wat Hij zal doen. Ik hoef niet zonodig te weten hoe dat zal gaan, wanneer dat zal gebeuren en wat ons dan precies wacht. Ik wil niet weten wat er komt; ik wil horen Wie er komt. Dat Hij doet wat Hij belooft en dat ik daar geen seconde aan hoef te twijfelen. Hij, Die ooit het blijvende voor het tijdelijke wilde verwisselen om ons tijdelijke leven blijvend te maken. Zijn genade is ons genoeg.
Tweeluik In dit tweeluik gaat ds. A.J. Mouw in op vragen rond eindtijd en prediking. Deze week deel 2.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 december 2025
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 december 2025
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's