De verkeerde keuze
De zuigkracht van de islam
Onlangs spraken we een vrouw die moslim was geworden. Vrijwel direct besefte ze dat dit niet de juiste keuze was. In het gezin waarin ze opgroeide, had ze het niet fijn. In de kerk ervoer ze ook weinig liefde. De moslim die haar het hof maakte en haar hart wist te winnen, moedigde haar aan om moslim te worden.
Toen zij daadwerkelijk besloot om moslim te worden, ging ze naar de moskee om de sjahada uit te spreken: de islamitische geloofsbelijdenis dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is. De imam liet het haar nazeggen, maar hij voegde er nog woorden aan toe: “Er is geen zoon, geen zoon, geen zoon.”
Toen schrok ze: nu raak ik Jezus kwijt! Ze herhaalde het, maar wist meteen dat het de verkeerde keuze was. Vanaf dat moment ontstond er strijd in haar ziel. Ze worstelde ermee, totdat een kind haar in alle eenvoud vroeg: “Geloof jij ook in Jezus?” Toen kon ze niet anders dan “ja” zeggen. Ze ging naar een kerk en deed na een tijd van gesprekken en catechese belijdenis van haar geloof.
We horen regelmatig hoe gemeenteleden moslim worden. Gelukkig gebeurt dat veel minder vaak dan het omgekeerde – dat moslims tot geloof in Christus komen – maar het gebeurt wél, ook uit kerkelijk meelevende gezinnen van behoudende kerken. Meestal gaat het om jonge vrouwen. Dat komt doordat de moslimgemeenschap dit beschouwt als een legitieme manier om de islam te verbreiden, terwijl het omgekeerde – een moslimvrouw die trouwt met een christenman – niet wordt geaccepteerd.
Soms spelen verstoorde verhoudingen in het christelijke gezin of in de kerk een rol. Ook wanneer de juiste leer en leefregels worden uitgedragen, kan het christelijk geloof alleen tot bloei komen waar ook christelijke liefde wordt ervaren. Niet altijd ligt daar echter de oorzaak. We kennen ook gezinnen waarin de onderlinge verhoudingen goed waren en waarin open en liefdevol over het geloof werd gesproken. Toch kan iemand dan ook in de bekoring van de islam komen. Naast de charme van oosterse mannen spreekt christenvrouwen vaak ook de eenvoud van het geloofssysteem aan, evenals het idee dat Gods vergeving vooral samenhangt met het naleven van duidelijke en haalbare leefregels.
Als christelijke gemeente kunnen we het ons niet veroorloven om in de catechese zo weinig aandacht te blijven besteden aan de islam. De Heidelbergse Catechismus gaf antwoord op vragen die in die tijd actueel waren, daarom moeten ook wij ingaan op de vragen die vandaag leven. Predikanten en gemeenteleden zijn soms terughoudend om kritisch te spreken over de islam. Toch is het waardevol om eerlijk in te gaan op de argumenten van moslims én om samen te luisteren naar christenen die zelf moslim waren. Wij helpen uw gemeente hier graag bij.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 2026
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 2026
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's