’k Sluit mijn oogjes

Deze meditatie is de vierde en laatste in de reeks en gaat ook over de vraag: Welke liederen uit de schat van de kerk helpen mij door dit leven heen? En hoe klinkt Gods Woord erdoorheen?

In deze meditatie willen we stilstaan bij geborgenheid. David brengt in Psalm 57 innig naar voren hoe hij zijn vertrouwen zoekt en vindt in de Heere. Hij bevindt zich in grote nood: hij is op de vlucht voor Saul, die het gemunt heeft op zijn leven. David kijkt de dood in de ogen. In dat alles zegt hij: “Ik neem mijn toevlucht onder de schaduw van Uw vleugels.” Zoals een kuiken bescherming zoekt onder de vleugels van de moederhen, zo zoekt David in doodsnood zijn bescherming bij de Heere. David weet waar hij zijn moet; hij kiest de kortste weg: de weg tot de levende God.

Dat bescherming zoeken bij de Heere doet mij denken aan mijn opvoeding in de vreze des Heeren. Met mijn kinderogen zag ik dat mijn vader in zijn doen en laten zijn toevlucht zocht bij de Heere – voor zichzelf, maar ook voor ons gezin. Met mijn moeder leerde hij mij dat ik bescherming, hulp, vergeving en vrede moest zoeken bij de Heere alleen.

Mijn ouders leerden mij als kind de praktijk van dit lied dat we zongen voor het slapengaan:

’k Sluit mijn oogjes, ’k vouw mijn handjes,

’k buig mijn knietjes voor U neer.

Trouwe Vader in de hemel,

zie op mij in liefde neer!

Leer mij vroeg Uw kind te worden;

neem mij aan, schoon jong en klein.

Laat mij van Uw grote kudde

toch een heel klein schaapje zijn!

Amen

Voor mij als kind was er geen groter geluk dan een schaapje te mogen zijn van de Goede Herder. Eens gebeurde het zelfs, in een noodsituatie, dat mijn vader met en voor mij bad. Toen werd ik rustig. Ik geloofde, omdat mijn vader geloofde. Mijn kinderangsten verdwenen als sneeuw voor de zon.

Toen ik ouder werd en door ernstige ziekte de dood in de ogen zag, kwam dat voorgeleefde kindergebedje mij weer in gedachten. Dierbaar, innig, vertrouwen zoekend – en vindend: eeuwig geborgen in de bloedwonden van de doorboorde handen van de Heiland, de Goede Herder. Vaders Jezus. Vaders Koning.

Is die tekst van David ook uw of jouw levenspraktijk geworden? Sinds onze zondeval zoeken we het overal en nergens. We voelen ons veilig en geborgen, maar waarin? Waar bent u geborgen voor de toorn van God over uw zonde? Waar bent u geborgen voor de influisteringen van de duivel? Waar bent u geborgen voor de trekkracht van deze van God vervreemde wereld? Waar bent u geborgen voor uw eigen, van nature boze hart?

Alleen daar, waar de trouwe Vader in de hemel op u en jou in liefde neerziet. Dat is eeuwige liefde. God de Vader ziet u en jou aan in Christus Jezus, Zijn lieve Zoon. Hij heeft de gekrenkte liefde van de Vader, de volledige toorn van God, ondergaan en weggedragen – voor al de Zijnen. En dat is een geborgenheid die vastligt in God.

Jeremia zegt het zo: “Van verre tijden af is de HEERE aan mij verschenen: Met eeuwige liefde heb Ik u liefgehad, daarom heb Ik u getrokken met goedertierenheid” (Jeremia 31:3).

Laten we het voorbeeld van David volgen en – wanneer het voor u of jou van toepassing is – erin volharden: “Ik neem mijn toevlucht onder de schaduw van Uw vleugels.” Samen met degenen die aan onze zorgen zijn toevertrouwd mogen we dit kindergebed bidden en blijven bidden. En dan straks, voor eeuwig geborgen, met al degenen die de verschijning van de Heere Jezus hebben lief gekregen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen