Oud - en geen lust in dezelve.

Oud - en geen lust in dezelve

Volgens Esopus vond eens eene oude vrouw eene ledige kruik, die kort te voren vol heerlijken wijn was geweest en nog den geur behouden had. Gretig hield zij de kruik herhaaldelijk aan den neus en zeide: „O, hoe heerlijk! hoe verrukkelijk moet de wijn zelf geweest zijn, wanneer hij zulk een kostelijken geur achterlaat!"

De mensch hunkert vaak nog naar het genot der zonde, wanneer hij ze reeds niet meer genieten kan. De herinnering aan vroegeren wellust en zwelgerij schijnt den goddeloozen op hun ouden dag nog zoet te zijn. Zij ruiken aan de ledige kruiken hunner dwaasheden en wenschen alleen, dat ze zich weder konden bedrinken aan hun gruwelen.

Ouderdom geneest het booze hart niet, maar vertoont in smartelijk licht de diepe en geheele verdorvenheid van het menschelijk hart!

Als het dan ook van den mensch of van des menschen goede voornemens komen moet, dan is het verloren.

De eenige weg is, dat de mensch leert bidden: „Schep mij een rein harte, o God, en vernieuw in het binnenste van mij een vasten geest."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen