Schriftbeschouwing.

De openbaring van Jezus Christus. IX.

Niet van den Geest in enkelvoudigen zin genomen, maar van de zeven Geesten, die voor Gods troon staan, spreekt de Apostel.

Zeven Geesten. Niet, omdat er méér dan éen Geest is. Want de Heilige Geest is niet gedeeld; de Heilige Geest is een enkelvoudig, goddelijk, ondeelbaar Wezen deelachtig, gelijk de Vader en de Zoon.

Maar de Apostel wil nu van dien éenen Heiligen Geest spreken op zoodanige wijze, dat de volkomenheid Zijner goddelijke heerlijkheid uitkomt en tevens blijkt Zijn rijke en menigvuldige werking in het midden van Christus' Kerk, aan alle plaatsen Zijner heerschappij. Daarom spreek de Apostel ook van zeven Geesten. Want zeven is het volkomenheidsgetal, 't heilige getal, 't Is de samenvoeging van 3 en 4; en het getal drie wijst dan heen op het rijke, volle en overvloeiende leven in het Goddelijk Drieëenig Wezen, Vader, Zoon en H. Geest gevonden, terwijl het getal. vier ziet op het volle leven, dat uit dien volzaligen, Drieëenigen God vloeit in het midden der wereld, naar het Noorden en het Zuiden, naar het Oosten en het Westen.

't Is dus om de Gemeente van Christus eenigszins voor te stellen aan den rijkdom van de werking van Gods Geest, die als een zevenvoudige genade-vlam brandt in het midden der gemeente; staande voor den troon, om door den Vader te worden uitgezonden en uit de schatten der zoenverdiensten Christi te nemen, met milde genadestroomen de Gemeente overstortend.

't Gaat dus om de volheid van Gods genade, wijsheid, vertroosting en zaligheid aan te duiden. „Gelijk het éene witte licht der zon in zevenvoudig kleurenspel op de wolken weerkaatst en schittert, straalt de éene ondeelbare Geest van God in zevenvoudige macht en glans over Christus' gemeente."

Het is de overvloedige uitstorting van den Geest over alle vleesch, het is de veelzijdige genadewerking die openbaar wordt, waar de Naam des Heeren wordt aangeroepen.

Zoo heeft Sion een rijk God, een overvloeiende fontein van alle goed!

Want is de Heere een God der trouwe, voor Zijn troon, onmiddellijk voor Zijn aangezicht, bereid om elk oogenblik Hem te gehoorzamen, staan de 7 Geesten, om Christus' Kerke te leeren eu te onderwijzen, te troosten en te sterken, te regeeren en te bewaren.

Dat is vol vreugd en voordeel, vol zaligheid en rijkdom voor Sion. Want nu is Christus' Gemeente nooit onverzorgd. Nu zal zij altijd worden geleerd. Nu zal zij worden getroost en geleid. Nu zal er gebed en smeeking gevonden worden door de onderwijzing van dien Geest, die alleen in alle waarheid leiden kan.

De Heere wil onder Zijn Sion wonen. Hij wil doordringen tot in het harte Zijns volks. Hij wil Sion maken tot een geestelijk huis. En zoo zal Sion den Heere dienen, sprekend door den Geest: Abba, Vader!

En dan is de Apostel nog niet uitgeput om de rijkdommen Gods voor Sion, dat benauwde dagen moet doormaken, uit te meten.

Want nu heeft hij nog te spreken en te getuigen van Jezus Christus, den tweeden Persoon in het Goddelijk Wezen, Wien hij nu noemt; „de getrouwe Getuige Gods, de Eerstgeborene uit de dooden en de Overste van de koningen der aarde."

O! wat wordt zijn mond nu tot spreken gedrongen.

Wat brandt zijn harte van liefde en ijver! Want ja, het is de lust zijns harten om te roemen in den Vader, die de bron en de oorzaak is aller genade; om te prijzen den Heiligen Geest, die zoo rijk is in verscheidenheid van gaven der vertroosting, der gebeden en dankzeggingen. Maar voller wordt des Apostels ziele, wanneer zijn oog valt op Jezus Christus, Gods Zoon, de Koning der Kerk, het Hoofd der Gemeente.

Dan worden de teederste snaren zijns harten geroerd en hij breekt uit in lofprijzing om Hem te roemen, die de verwerver is van alle heil voor Sion; haar medelijdende Hoogepriester, haar Overste Leidsman en Voleinder des geloofs, haar eeuwige Koning.

En o! is het wonder, dat de Apostel alzóo handelt? Welke ziel, die genade mag kennen, gevoelt het niet, dat alles, alles wat mag worden ontvangen tot leven en tot zaligheid door Jezus Christus, den Borg van Sion verworven is, ten koste van Zijn eigen bloed?

En welke ziele, die door Gods genade een recht gezicht op de dingen des eeuwigen levens mag hebben, wil niet gaarne loven en prijzen den alleszins genoegzamen Plaatsbekleeder, aan Wien alles zoo zéér begeerlijk en schoon is?

Ja, Christus, de Borg en Middelaar, de verdienende oorzaak dêr zaligheid en de Pleitbezorger bij den Vader voor al Zijn gunstgenooten — Jezus Christus is ten slotte hel middelpunt waarom alle vastigheid, alle vreugd en alle roem gaat bij Sion.

Hij is die levende en altijd versche weg, waarlangs de ziele mag ingaan in het binnenste heiligdom voor het aangezichte des Vaders, getrokken door den H. Geest.

Geen wonder dan ook, dat nu, waar de Heiland op zoo wondere wijze aan Johannes verschijnen wil, om Zijn dienstknecht te toonen, wat de Gemeente aan haar Heiland en Koning heeft, — geen wonder, dat de Apostel zich dan uitput om Jezus te prijzen voor de ooren van zijn medegeloovigen. En hij zegt dan met endere woorden: Jezus is uw Profeet, uw Koning en uw Hoogepriester!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen