Uit de Pers.

Wij lazen onlangs in „De Alblasserwaard enz." een beschouwing over ons Christelijk onderwijs, die wij gedeeltelijk hier laten volgen:

VOORTVAREN!

Nu pas begint de «volle oogst." Op 't gebied van 't christelijk onderwijs.

Een paar voorbeelden uit de laatste maanden: Te Putten op de Veluwe verklaarden in een bevolkte buurtschap alle ouders, dat ze christelijk onderwijs begeeren en zal de oude openbare school aan een »vrije« schoolvereeniging worden verhuurd.

Te Nijega en te Heidenschap, beide in Friesland, heeft naar 't schijnt, iets dergelijks plaats en zal de ' schoolbevolking in massa overgaan.

Te Zuilichem, in den Bommelerwaard, hebben vier | vijfden der ouders hun kinderen van de Openbare School genomen. Voorloopig zal er christelijk onderwijs gegeven worden in het kerkgebouw der Ned. Herv. gemeente, maar men zal trachten een paar der ledigstaande lokalen van de Openbare school in huur te nemen.

Van meer plannen in deze richting ging het gerucht. Gansch anders dus dan voorheen.

En nu kan men vragen, waarom op zulke plaatsen de ouders dan zoo lang tevreden waren met het openbare onderwijs, maar wie zoo vraagt, kent de praktijk niet.

Voorzeker — er is ook hier lauwheid.

Goedpraten, dat men op zulke plaatsen, waar niet een enkele, maar waar een gansche bevolking christelijk onderwijs blijkt te verlangen, jarenlang heeft stil gezeten, doen we niet.

Hier is wel degelijk schuld.

Maar geen enkele partij of richting hoeft ons daar een verwijt van te maken. De lauwen zijn aan élke zijde te vinden en ook vergete men niet, dat de financieele ongelijkheid op vele plaatsen schoolstichting onmogelijk maakten. Als de enkelen, die 't kunnen doen, zich onthouden, is het de menigte vaak onmogelijk, om voort te varen. Eerst de Wetsherziening van dr. Kuyper heeft dat bezwaar voor - een goed deel weggenomen. Alleen de moeilijkheid van 't bouwen blijft en dan is het in aller belang, dat een openbare school, die daar straks tóch renteloos staan zou, verhuurd wordt voor het christelijk onderwijs.

De verandering is dan zeer geleidelijk.

De kinderen blijven gaan naar 't zelfde gebouw, waarin nu een andere school gevestigd is.

Het schoolgeld behoeft niet zooveel verhoogd te worden, waar er geen rente van bouwkapitaal te betalen valt én de huur allicht uit de subsidie voor de schoollokalen kan gevonden worden.

Toch is er veel gewonnen.

Niet slechts wordt nu voortaan het onderwijs gegeven in den geest der ouders, maar als de zaak behoorlijk geregeld wordt, krijgen dezen ook, waar de school niet langer van de gemeente, maar van een vereeniging uitgaat, eenig medezeggenschap in schoolzaken.

Heel ver gaat dat vooreerst niet.

Vooral op dorpen, waar de schoolstrijd zooveel jaren de geesten niet vermocht in beweging te brengen, zullen de ouders tevreden zijn als 't bestuur en de meesters de zaak loopende houden, zoo dat ze goed loopt.

Maar toch is de toestand anders.

Ze worden opgeroepen, eens of tweemaal's jaars om te hooren bespreken en zelf mee te denken, te spreken en te besluiten over allerlei belangen der school. Zoo komen ze er allengs «in».

En al is het niet dat geslacht, een volgende generatie zal geleerd hebben zelf mee te zorgen en te helpen zorgen voor het onderwijs der jeugd.

In de «vrije school» zit groote, opvoedende kracht voor het gansche volk!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen