Allerlei.

Wij en ons huis.

Moederijdelheid en Vadertrots.

„Zoo'n aardige kleine dikkerd, he?

Een schat van een kind, hoor. En wat kijkt ze helder uit haar oogjes."

En het moederhart zwelt van trots, en van geluk.

Het kind is schrander. Ze verstaat haar moeder al zoo goed.

„Hoe groot wordt je? " „Zóóóóóó groot!"

En de mollige armpjes gaan omhoog. „Doe eens van blij, . blij, , blij" .

En de kleine rose handjes met die lekkere kuiltjes er in patsen op elkaar, dat het een lieve lust is.

„Draai het wieltje nog eens om!"

En daar gaat het, hoor! Ja zeker, 't is een schrander kind. -

Vader is jarig. En Moeder heeft aan 't dochterken een versje geleerd. Is het niet aardig, zooals het kleine ding, ze is toch nog pas vier jaar, 't opgezegd heeft? Vader was er blij mee, en Moeder niet minder.

En als er 's middags visite komt, dan moet het kleintje nog eens lief haar versje opzeggen voor Opoe en Opa en voor Oom en Tante en voor Mijnheer Die en Mevrouw Deze. En de lof is groot over het lieve versje, dat de lieve kleine zoo lief heeft opgezegd.

't Kindje is naar school een paar maanden. En Moeder en Vader beginnen wat van het lezen en schrijven te merken. Kleintje komt met een leesboekje thuis. En leest wat voor Vader en Moeder, „'t Gaat toch gauwer dan in onzen tijd, " vinden ze. Maar wat leest die kleine aardig. En als de familie komt, dan moet men toch eens hooren, hoe aardig kleine Rie al lezen kan en zien hoe mooi Piet al kan schrijven. En dan groeien er een paar groote harten van blijden trots over hun kind, en .... en dat is erger — dan groeit er ook een klein hartje van ijdelheid.

't Meisje leert piano spelen. En als ze een parade stukje een beetje dragelijk geleerd heeft, dan moet ze haar kunsten vertoonen. Komt er visite, dan moet ze er aan gelooven. En als ze een lief stemmetje heeft, dan moet ze ook zingen. En als ze een lief gezichtje heeft, dan komen er straks nog allerlei vleiers, en is het dan wonder, dat het lieve kind zoo ijselijk coquet is? Dat is al begonnen in haar laatste kinderjaren. Als de overgangstijd nadert, dan worden onze kinderen, onze meisjes zoo vatbaar voor ijdelheid Dan doen ze haar best om opvallend te zijn, om de aandacht te trekken. En hoe genieten ze, als het gelukt.

Als er iemand op bezoek komt, dan wordt vaak spoedig een studieboek voor den dag gehaald, 't liefst een Fransch of een Engelsch en dan zit onze kleine ijdeltuit quasie in haar boek te turen, in stilte met een popelend hartje, dat de bezoeker op haar studie-ijver opmerkzaam zal worden, en haar zal vragen, wat ze zoo vlijtig studeert.

IJdelheid, ijdelheid, verraderlijke ondeugd, hoe wordt ge door de ouders en door de omgeving onzer kinderen in hun hartjes ingeplant en gevoed!

Of het dan niet goed is, dat de kinderen wat vrijmoedigheid krijgen? Dat ze eens een versje durven opzeggen, een liedje zingen, een stukje op de piano of op het orgel spelen, als er vreemden bij zijn?

Natuurlijk is dat goed. Red uw kinderen als het even kan van de verlegenheid. Er is voor een man geen grooter sociale ellende denkbaar dan verlegenheid. Verlegenheid moet, het koste wat het wil, overwonnen worden. Maar ge liet immers dat versje niet opzeggen om uw kind onbevangen te maken. Maar omdat ge er mee wildet geuren. De kleine moest immers niet lezen, omdat ge zijn beschroomdheid wildet overwinnen, maar om eens te laten kijken, hoe knap hij was. En dat stukje piano-muziek, werd dat niet ten beste gegeven ter meerdere grootmaking van uw dochters talenten? Kom, kom, laten we toch geen uitvluchten zoeken. We geuren graag met onze kinderen, niet waar? En daarvoor moeten ze blootgesteld worden aan het gevaar, van ijdel te worden. Daaraan behoeven wij echter niet te helpen. IJdel zijn ze van nature al. Bij de meisjes moogt ge het wat eer merken dan bij de jongens, de jongens zijn het net zoo goed. Laten we daarom liever de ijdelheid bestrijden dan ze voeden. En laten we zelf niet ijdel zijn.

(Uit: „Hollandia.")

De zonde is gelijk een zoet smakend gif: eerst na het gebruik openbaart zich de doodelijke uitwerking.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen