Amerikaansche Correspondentie.

Mijn oude vriend,

Herinnert ge u nog wel, dat we zoo heerlijk toerden met die twee aardige vlugge makke zwarte paardjes in de schoone omgeving van Council Bluffs? Wat een schoone vruchtbare Staat: lowa! En hoe schoon is zulk een stad zich daar uitstrekkende, aan de grens, van dien Staat, te midden van de ravijnen van het wonderlijk heuvelachtig gebied daar aan den oever van de Missouri, tegenover de groote stad Omaha in Nebraska ! En weet ge nog wel welke treffende uitzichten we genoten op de hoogten in het zoo vol wilde natuur zich uitspreidende Fairmount Park bij die stad, over de gansche vallei van de trotsche rivier? Het ziet er nu geheel anders uit, dan ten tijde toen de Indianen in de steile kloven [bluffs] hunne raadsvergadering [council] hielden. Of denkt ge dat het is alsof nog iets van den geest dezer reeds lang van hier verdreven oorspronkelijke bewoners in de tegenwoordige is gevaren, als gè u te binnen brengt, hoe ze thans ook nog verplaatsbare woningen bouwen, al zijn het dan wat steviger dan de Indianen-tenten ? Zagen we niet een vrij groot houten woonhuis, van minstens 5 of 6 flinke vertrekken van de eene zij der straat naar de andere verplaatsen, terwijl onderwijl de vrouwelijke bewoners kalm voortgingen met hare dagelijksche huiselijke werkzaamheden !. 't.Lijkt wel een idyllesch leven in zoo'n land.

Maar de keerzijde van dit alles hebben we ook gezien, toen we herhaalde malen in dat lichte rijtuigje [buggy] meerdere minuten gaans door de geweldige regens in snelle bergstroomen veranderde rijwegen, de paardjes tot aan den buik toe in het water ons zagen voorttrekken, en we schier niet-meer konden merken waar de vaste weg bleef. Zagen we niet de schoone stadsstraten, in sommige gedeelten mede vele benedenwoningen, onder een dikke, soms wel een voet - dikke laag, van het taaiste slik na zulke stortregens, zoodat de verwijdering - alleen ging, wanneer de brandweerlieden met krachtige stralen van hunne stoomspuiten de massa eerst handelbaar hadden gemaakt?

Weet ge nog wel hoe ge opmerktet, dat de Amerikaansche [en deze zeker niet alleen] mensch die onder het slik of slib der wereld zit, wel noodig had ook zoo eens de krachtige waterstroomen der Waarheid, zou hij weer tot zijn wezenlijk menschenbestaan komen ?

Maar nu van wat anders: zoo meteen. schreef ik van de gemakklijke manier van verplaatsing der woningen. Doch ze houden er hier in Amerika ook van om op eenvoudige wijze een eind te maken aan de gevaarlijke bedreigingen van eenigszins wankele gebouwen.

Korte executie!

Dit schreef me onlangs een vriend uit New-York, die het schrijven verzeld deed gaan van eenige photographische opnamen door hem zelf vervaardigd. Een gebouw van zes étages op de Zuid-Westelijke hoek van Parkplace en West Broadway begon, laatst op een morgen wat vreemd te doen. Waarschijnlijk een gevolg van te zware belasting op de 3e verdieping met de geweldige machine van eene groote drukkerij daar gevestigd.

Het duurde maar kort of al de bewoners van de onderscheidene verdiepingen hadden de vlucht genomen.

Maar nu wat te doen? Het gebouw dreigde de omwonenden en voorbijgangers.

Een inspecteur van de bouwpolitie wist raad.

Gauw met wat Italiaansche vlugge werklieden in het wankele huis. Een barbier die de benedenste verdieping had bewoond, waagde het ook nog het wankelende gevaarte binnen te gaan om een 400 Dollars te zoeken, die hij (nota bene) straks bleek in zijn zak te hebben. Deze verklaarde er voor geen 1000 weer in te willen.

Maar de inspecteur met zijn werklieden maakte haastig voort.

Het. was er om te doen een geweldigen kabel op een der bovenverdiepingen te bevestigen en deze aan de electric-street-car [electrische tram] te verbinden.

En daar ging het: in een oogenblik werd ten aanschouwe van duizenden toeschouwers het geheele gebouw van de andere aangrenzende losgerukt en tegen den grond geworpen.

Ik dacht aan Simson in het huis van Dagon, toen hij zich wreekte voor zijne twee oogen aan de Filistijnen.

Maar deze had geen electrische beweegkracht noodig.

En aan het Woord in Hebr. XII:26 : „Wiens Stem toen de aarde bewoog". Die nog heeft verkondigd : Eenmaal zal Ik bewegen niet alleen de aarde, maar ook de hemel".

Gewis menschen weten al merkwaardig gebruik te maken van de natuurkrachten. Maar om werkingen aan te brengen, die nog noodiger zijn, schiet ook dit alles te kort.

Het menschélijk gebouw van zijn eigenwaan, zag ik het bij velen maar wankelen.

Laat het maar gerust omvergeworpen worden. Ook alle gebouwen die zij in navolging van de Goddelijke hebben willen stichten. Ze bieden toch geen zekere woonstede.

Wat dunkt u van zulke vroomheidsvertooning als we zagen, toen we de Rocky-mountains [Rotsgebergte] in Colorado doorspoorden, waar op de geweldige rotsgevaarten, die over de wegen, als zoovele dreigende scheeve torens, veel meer ontzettender dan de vroegere van Venetië, of die van Pisa, daar op het punt schijnen te staan u te verpletteren:

Ge herinnert u wel. 't Was alsof ge eene levende voorstelling zaagt van wat Dante in zijn „Hel" beschrijft.

Nu ook dat we daar lazen op vele rotsgevaarten inschriften door vrome Amerikanen aangebracht als:

„ De göddeloozen zullen teruggekeeren naar de hel toe, alle Godvergetende Heidenen", Ps. IX : 15;

en: Ja in de hel zult gij nedergestooten worden". Jes. XIV : 16 ;

of: Wijk af van de hel beneden", naar Spr. XV : 24.

Maar ge zeidet me in Holland konden ze ook zich wel vroom voordoen. Was er niet in de buurt van Rotterdam bij Kralingsche Veer een machine-fabriek geweest, sinds al failliet gegaan, die door den eigenaar „Maran-atha" was genoemd ?

En ook spraakt ge van een fabriek van kunstbloemen die zich vooral op kerstboom versieringen toelei, welke een decoratieplant in den handel bracht, die ze noemde „van groot effect" en den zelfden naam gaf.

Maar ik behoef het u niet te vragen wat ge er van denkt. Het wijst er op, zeidet ge, dat we veelal met Schriftgeleerden en Farizeërs te doen hebben, die zooveel zeggen, maar zoo weinig in waarheid betrachten, die hunne monumenten met zoo schoone opschriften versieren.

Gaat maar eens naar de kerkhoven.

Maar ik wensch, dat ge er vooreerst nog niet ten grave daalt, doch dat ik nog lang met u op aarde mag verkeeren als uw

RECHT TROUWE VRIEND.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen