Staat en Maatschappij

De Papendreehtsehe strafzaak.

De Papendreehtsehe strafzaak, waarbij het ging om een zeer moeilijk geval, n.l. om te weten te komen in hoeverre op de verklaringen der politie was te vertrouwen, heeft tot heel wat ergernis en aanstoot in den lande aanleiding gegeven.

En terecht! Werd reeds aan den psychiater bij menig strafproces een veel beteekenenden invloed toegekend, bij dit geding ging die invloed eenvoudig alle perken te buiten.

Bij de strafzaak, die het hier gold, plaatste de psychiater zich op den stoel van den rechter.

Men weet, dat de mannen van de nieuwe strafwettheorieën de stelling verkondigen, dat misdadigers wel te beklagen zijn, maar niet te bestraffen, omdat ze als misdadigers geboren zijn en door de omstandigheden tot misdadigers geworden zijn, m. a. w. de verantwoordelijkheid van den mensch wordt geheel weggeredeneerd, zoodat niemand meer aansprakelijk is voor eenige daad en daarom ook niet te bestraffen. Alles is daarbij van te voren bepaald, de mensch is onderworpen aan een zeker noodlot en zelfs de goddelooste daad, de snoodste misdaad maakt iemand niet strafbaar, want de daartoe voorbeschikte kon eenvoudig niet anders handelen, dan hij deed.

Tegelijkertijd met het huldigen van die moderne strafrechttheorieën, trad de psychiater de rechtszaal binnen, om te verklaren, dat de moordenaar of geweldpleger, over wien de rechter naar eisch van het Woord recht had te spreken, krankzinnig was, of dit althans was op het oogenblik van het plegen zijner gruweldaad.

Maar krasser nog dan ooit te voren ging men bij deze Papendrechtsche strafzaak te werk. Lombroso's leer werd in al hare consequenties toegepast. Op last van het Arnhemsche Gerechtshof werd het psychiatrisch onderzoek ook toegepast op enkele getuigen in dit proces. Deze getuigen werden onderworpen aan een geneeskundig onderzoek, welk onderzoek moest uitmaken in hoeverre van toerekenbaarheid kon sprake zijn, om getuigenis der waarheid af te leggen, met het resultaat, dat die personen levenslang als abnormale menschen werden te boek gesteld.

Onze pen verbiedt ons daarbij om de vragen neer te schrijven, welke door de artsen aan de getuigen gedaan werden. Daaronder zijn er toch, die met het heilige spotten.

Wij onzerzijds protesteeren met de geheele Christelijke pers tegen het onderzoek dat heeft plaats gehad. Het wordt hoog tijd, dat het moderne strafrecht van de hoogescholen en uit de rechtszalen des lands verbannen wordt.

Toen in 1901 de hoogleeraar Ferri, een leerling van Lombroso, in Groningen optrad om zijn goddelooze, onschriftuurlijke stellingen te verkondigen, werd hij bij zijn aankomst door professoren en studenten met uitbundig gejubel ontvangen.

De resultaten van de propaganda dezer ontzettend gevaarlijke stellingen kunnen we in onze dagen opmerken.

Zal men dit alles beschouwend, nog het bestaan eener antithese tusschen de Christelijke en moderne levensbeschouwing durven en kunnen ontkennen?

En dan zijn er altijd nog menschen, die in de beginselen der vrijzinnigheid geen gevaar zien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen