Onze Belijdenis.

VI.

Deze Synode, die niet alleen in de geschiedenis van ons vaderland zoo overbekend is, maar die ook voor den bloei en den opbouw van de Kerke Gods in 't algemeen van zoo onberekenbaren invloed is geweest, kwam 13 November 1618 te Dordrecht bijeen. Zij was, hoewel niet dadelijk voltallig, uit ongeveer 100 leden samengesteld. De Nederlandsche Kerk had 37 predikanten en 19 ouderlingen afgevaardigd; door de Regeering waren aangewezen 5 Hoogleeraren, met 18 z.g.n. Commissarissen-politiek. Uit het buitenland, met name uit Engeland, de Paltz, Hessen, Geneve, Zwitserland, Bremen en Emden waren 23 gedelegeerden aanwezig. Voorzitter van deze Synode was de bekende predikant Bogerman van Leeuwarden, terwijl Festus Hommius van Leiden als Scriba was aangewezen. Zoolang de buitenlandsche gedelegeerden aanwezig waren, bediende men zich in het spreken van de Latijnsche taal, In het geheel heeft de Synode 180 zittingen gehouden.

Op deze Synode nu zijn de stellingen der Remonstranten onderzocht. De kerkelijke leden der Synode werden daartoe in verschillende commissies verdeeld, die allen afzonderlijk hun gevoelen over de 5 artikelen der Remonstranten formuleerden; en daarna hun gevoelen in de algemeene vergadering voordroegen. Het eindoordeel werd eveneens in 6 artikelen samengevat en nadat het in de volle vergadering voorgelezen, met kleine wijziging was goedgekeurd, werd het door de leden der Synode ondertekend.

Op deze wijze zijn dus de 5 artikelen tegen de Remonstranten, de z.g.n. Dordtsche leerregels ontstaan.

We vinden daarin saamgevat, wat naar het oordeel van de meest bekwame godgeleerden uit alle Hervormde landen de Waarheid is ten aanzien van het gewichtige leerstuk der goddelijke voorbeschikking.

Immers dat is de hoofdvraag die door de Synode van Dordrecht in de 5 bekende artikelen beantwoord is: Is Gods eeuwige verkiezing vrijmachtig of niet vrijmachtig? De Contra-Remonstranten beantwoordden die vraag bevestigend, de Remonstranten ontkennend.

En naar gelang het antwoord is dat ge op deze vraag geeft, is ook uw gevoelen omtrent andere gewichtige stukken van de Waarheid. Ja, we mogen wel zeggen, dat de beantwoording van de vraag: Is God de eerste of is de mensch de eerste? niet slechts de opvatting beheerscht die men over het geestelijk leven is toegedaan, maar tevens van grooten invloed is op iemands algemeene levensbeschouwing.

Vandaar dat de Dordtsche Synode zich niet beperkte tot het openbaren van haar gevoelen over „de Goddelijke verkiezing en verwerping", waarover in het eerste hoofdstuk der Leer gehandeld wordt, maar dat zij in de volgende hoofdstukken zich ook uitspreekt over andere stukken der Waarheid, die in het allernauwste verband daarmee staan.

Zoo wordt in het tweede Hoofdstuk der Leer gesproken „van den dood van Christus, en de verlossing der menschen door denzelven", in het derde en vierde wordt gehandeld „van des menschen verdorvenheid en bekeering tot God en de manier derzelve, " terwijl in het laatste Hoofdstuk aan de orde gesteld wordt: „de volharding der heiligen."

Uit den aard der zaak komt in al deze artikelen zoo duidelijk uit, dat de Heere in het gansche verlossingswerk de Eerste en de Laatste is, dat alle dingen uit Hem en door Hem en tot Hem zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen