De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Uit de brievenbus.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit de brievenbus.

6 minuten leestijd

SARDIS, 23 Febr. 1911.

Waarde Vriend,

Dat ze ook wel eens bij U zouden komen, had ik verwacht. Die secte-zendelingen zitten niet stil. Ze zijn velen onzer tot beschaming! En dan hebben ze het natuurlijk over de verandering van den Zaterdag in den Zondag, wat ze U zóo op 't gemoed komen drukken, dat het allen schijn heeft of de zaligheid er van afhangt. En dan de doop door onderdompeling, niet waar?

Want de doop door besprenging met water is uit den booze. Dan wordt men niet begraven met Christus; en dan kan men ook niet opstaan met Christus. Dat kunnen alleen degenen, die door „de heiligen der laatste dagen" of te wel „de Mormonen" gedoopt worden! Gedoopt door onderdompeling! En dus geen kinderdoop. Alleen doop der volwassenen

Ging het daar niet over? En nu wilt Gij iets van die Sabathskwestie hooren ? Moeten we den Zaterdag of den Zondag eeren als dag des Heeren?

Want het 4de gebod, niet waar? zegt] immers zoo nadrukkelijk: zes dagen zult gij arbeiden en den zevenden dag zult gij rusten! Én er mag toch maar niets van de Wet worden afgedaan! Geen tittel noch jotta En dus ... .

Ja, ja — mijn vriend, ik begrijp't allang! Laat mij óok wat mogen zeggen.

Wat dunkt U, is er verschil tusschen de Oude-en de Nieuwe bedeeling? tusschen den tijd vóór en na de geboorte, vóór en na, de offerande van Christus?

Ja?

Welnu zou er dan ook geen verandering zijn gekomen in de cerimonieële wetten?

B.v. in het slachten en offeren van dieren En dan in de besnijdenis?

Is die gebleven naar luid van Gen. 17? Of is die veranderd?

Zoo ja — dan bemerkt ge dus wel, datl er véél dingen, die door God zelf waren ingesteld, veranderd zijn na de komste van Jezus op aarde.

Anders geworden door Christus. Door de beteekenis van Christus. Door Christus' arbeid. Naar Gods wijs bestel. Waartegen zich altijd „wijze" menschen verzet hebben, die strak en stijf volhielden: maar 't staat toch in het Oude Testament, dat we dit en dat moeten doen!

O! die besnijdenis.

Lees b.v. Hand. 15 : 1. „En sommigen, die afgekomen waren van Judéa, leerden de broederen, zeggende: indien gij niet besneden wordt naar de wijze van Mozes, zoo kunt gij niet zalig worden!"

Met een beroep op Mozes wil men den weg Christus versperren en zielen aanvallen.

En zoo doet men telkens wéér. Oók in zake den Rustdag: „'t Is altijd de zevende dag, de Zaterdag, geweest en het moet de zevende dag blijven! Die verwisseling van den Zaterdag in den Zondag is uit den booze en het staat de zaligheid der ziele in den weg" zoo zegt men. En met een handvol krantjes en boekjes bewijst men het u! Er valt niets tegen te zeggen, meent men!

Ach, ach! Alsof het niet om Christus gaat en om Zijn zoenarbeid. Alsof het niet gaat om de ruste door Hem voor Zijn Sion aangebracht, verworven door Zijn dood en opstanding, waarbij Hij gesproken heeft: Ik leef — en gij zult leven!

Houd dan toch in 't oog mijn vriend, dat het om Christus gaat! Wat is een Rustdag zonder Christus? Niets! En als God nu onder de Oude bedeeling, een dienst der schaduwen had, die Christus vooraf gingen — moest de geloovige uit Israël voor wien de Christus nog komen moest, ook den Sabbathdag in de verte v6or zich zien. Eerst zes dagen — en dan de zevende dag, de rustdag, die eindelijk zou komen na den arbeid.

Maar als de Heere onder het Nieuwe Verbond een dienst der vervulling heeft, nu Christus gekomen is — nu moet de geloovige immers Christus arbeid achter zich hebben en leeren van uit de verdiensten van Christus te leven, om ook op de verdiensten van Christus te sterven! En dus, doordien de Heere eenerzijds een Testament gesteld heeft, dat op de komst van Christus doelde, en anderzijds een Testament, dat van den gekomen Christus afrekent, moest de Sabbath onder Israël aan het eind der week komen — maar moest hij evenzoo onder het Nieuwe Testament aan al ónzen arbeid en al onze levensdagen voorafgaan.

Er ligt verschil tusschen de Oude en de Nieuwe bedeeling. En Christus zelf heeft door Zijn verrijzenis uit de dooden den eersten dag der week gekroond als den vierdag voor de Christelijke gemeente, die zich dan ook geheel ging losmaken uit de windselen van de Joodsche gebruiken.

Voor den Jood eerst de avond en toen de morgen — omdat Christus, de Zonne der gerechtigheid, nog komen moest.

Voor den Christen eerst de morgen en dan de avond, omdat het licht er is.

Neen niet eerst de zes dagen en dan de Sabbathdag.

Eerst de Sabbathdag en dan de zes dagen! Christus is het leven en de zaligheid, waarbij Sion mag ademhalen.

En de Apostelen en de eerste Christenen hebben aanstonds deze wondere, en schoone ordinantiën Gods gevoeld en verstaan. De dienst der schaduwen was voorbij. De vervulling was daar. En daarom van stonde aan — en sinds dien tijd zonder ophouden — de dag des Heeren op den eersten dag der weke, dewijl dat de overwinningsdag Christi is, de dag des lichts en des levens! (Joh. 20 : 19; 20 : 26; _ Hand. 20 : 7; 1 Cor. 16 : 2.)

Geloof dan ook die secte-zendelingen, die langs onze straten, en langs onze grachtjes zwerven, beladen met boekjes en krantjes, verkondigende, dat gij weer terug moet tot, den Joodschen rustdag — geloof hen niet! Houdt hen Hand. 15:1 voor! En zegt dan : de Zondag, de dag van Jezus' opstanding is Sion lief en dierbaar geworden! Terwijl de Jood op Zaterdag gebeden prevelt en zuchten slaakt om de komst van den waren Messias — mag Gods volk, in het midden van de Christelijke Gemeente op den Zondaar zingen:

„Voor elk, die in het duister dwaalt.

Verstrekt deez' zon een helder licht,

Dat hem in schauw des doods bestraalt,

Op 't vredepad zijn voeten richt."

En nu, mijn vriend, uw harte verblijde zich in de genade Gods en uwe ziele geniete van de ruste, waarvan de Heere Zijn volk op den eersten dag der week wel eens een smaak wil geven, wanneer men in Gods huis vergaderd is of in zijn woning stille mag overdenken, wat de Heere in Christus voor Zijn Sion gedaan heeft.

Vaarwel! — Gods Woord ten licht en Christus tot gids! Vrede zij uwen huize.

Tot ziens,

t.t. FoRTUNATUS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 februari 1911

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's

Uit de brievenbus.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 februari 1911

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's