Ingezonden.

Zeer Geachte Redactie/

Onder de rubriek «Vragenbus In de Geref. Kerk" van 20 April jl. wordt o.m. behandeld de vraag wat het verschil is tusschen de Gereformeerde Bonders en de Confessioneelen.

Het verschil wordt daar aldus omschreven;

De Confessioneelen willen dat herstel (van de Ned. HerV. Kerk) echter alleen volgens het Woord des Heeren, in den wettigen weg, nastreven ; dat wil zeggen: door herstel van de kerkelijke vergaderingen en door uitoefening van eene broederlijke tucht.

De Bondsmannen daarentegen durven om den diep vervallen toestand der Kerk, den in Gods Woord aangewezen weg niet meer aan, maar achten het kerkherstel alleen bereikbaar in den revolutionairen weg van uiteenscheuring of van Separatisme."

Hët zou mij aangenaam zijn, indien van Uwe zijde ook het verschil tusschen Confessioneelen en Geref. Bond nog eens duidelijk werd uiteengezet.

Dat U toch accoord zou gaan met bovenstaande omschrijving, kan ik moeielijk aannemen ; immers dat zou lijnrecht ingaan tegen het Woord des Heeren: "Niet door kracht noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden; zegt de Heere."

Art. 4 van de Statuten van den Geref. Bond heeft m.i. ook meer overeenkomst met wat als het streven per Confessioneelen hier wordt aangeduid, dan met de revolutionaire bedoelingen, welke de »Bondsmannen" hier worden gezegd te koesteren.

Is de Redacteur van de Vragenbus wel op de oogte, of schuilt hier onwil?

Uw getrouwe lezer,

X.

Onderschrift van de Redactie :

Wij vinden het uitnemend, dat op deze zaak eens de aandacht wordt gevestigd door een van de lezers.

Ook ons smart het, dat »de Geref. Kerk«, het orgaan an de Confess. Vereeniging ons óf dood zwijgt óf behandelt, zooals onlangs in »de Vragenbus« en nu eer opnieuw in het No. van 20 April j.l.

«De Bondsmannen« daarentegen durven, voor den diep vervallen toestand der Kerk, den in Gods Woord aangewezen weg niet meer aan, maar achten het kerkherstel alleen bereikbaar in den revolutionairen weg van uiteenscheuring of van separatisme. Ziet, als we zoo iets lezen dan vragen we, is dat nu onkunde of is boos opzet in 't spel bij Ds. Lingbeek van Spijk?

Want stel eens dat Ds. Lingbeek nog niets vernomen heeft van de naamsverwisseling van onzen Geref. Bond en dat hij nog niets vernomen heeft van het weekblad »De Waarheidsvriend« —stel dat geval eens, hoewel het stellen van dat geval bij een beantwoorder van allerlei vragen in »de Geref. Kerk« eigenlijk de dwaasheid gekroond zou zijn — maar stel het geval eens, waar heeft »de Bond van vrijmaking« ooit zoo iets beweerd, of tot dat beweren aanleiding gegeven ?

Heeft Ds. Lingbeek misschien ergens een blaadje uit een brochure, waarmee »de Geref. Bond tot vrijmaking« niets had uit te staan gevonden ? Of een stuk van een blaadje? Waarbij Ds. Lingbeek toen een versje op eigen hand is gaan zingen? Hebben wij zelf niet aanstonds in No. 1 van onze propagandablaadjes, welk nu in duizenden exemplaren verspreid is geworden, kortelijk uiteengezet wat ons bedoelen was ?

En onze Statuten dan?

Waarom raapt men dan een blaadje of een stuk van een blaadje, toevallig uitgescheurd uit een boekje van de straat op en loopt men daar dan jaar na jaar mee te koop voor de menschen ?

Knijpt men nu moedwillig de oogen toe voor alles wat er gebeurd is de laatste jaren ? Stopt men moedwillig de ooren toe ? Is men gaan indutten om een paar jaar door te slapen, nu heel kalm het gesprek weer opnemend waar men het een paar jaar geleden heeft laten zitten ? Hoe hebben we het nu. Is er onkunde in 't spel? Of boos opzet? Wat kunnen groote menschen toch kleintjes doen! Als 't niet zoo treurig was, zouden we er hartelijk om lachen! Een beantwoorder van »de Vragenbus» in het jaar 1911 b.v. nog sprekend van »den Bond van vrijmaking»!! Is het dan niet meer een staaltje van pers-fatsoen om iemand bij zijn waren naam te noemen ? Moeten we nu alle vormen over boord werpen? Moeten we nu door dik en door dun afstooten, vooral maar afstooten? Laat ieder opkomen voor zijn beginsel. Laat ieder pleiten voor zijn zaak. Dat is ieders recht! Maar laten we elkander niet met naalden in de oogen steken. Laten we elkander niet tergen. Laten we elkander niet met steenen werpen.

Weet Ds. Lingbeek niets van den Geref. Bond tot verbreiding om verdediging van de waarheid in onze Herv. (Geref.) kerk? Weet hij niets van ons weekblad »de Waarheidsvriend». Weet hij niets van ons Leerstoelfonds? ; Weet hij niets van ons ideaal: de Geref. kerk van Nederland weer met een Geref. belijdenis en een Geref. Kerkeorde, staande als een pilaar en vastigheid der waarheid in het midden van onze natie ?

Neen — geen volkskerk. Geen meten met twee maten. Geen Staatskerk als eeuwen terug. Maar een Geref. Kerk zooals onze Vaderen in beginsel steeds hebben verdedigd en begeerd.

En neen, dan hebben wij den steen der wijzen niet in ons bezit. Wij kunnen niet in alle deelen aanwijzen zóó moet het en zóó zal het gaan. Maar wie meent dat te kunnen zeggen, kan zich alleen wat belachelijk maken voor de menschen, die wat verstand hebben. van de zaken die in het geding zijn.

En daarom juist heeft de beschrijving van Ds. Lingbeek èn - van onzen Geref. Bond èn van den Geref. Zendingsbond "ons diep gegriefd. Wij hadden dat van Ds. Lingbeek niet verwacht. En nog eens vragen we: is hier onkunde of boos opzet in 't spel ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen