Ned. Herv. Jongelingsbond.

Over de Zending.*)

HOOFDSTUK I.

§ I. wat is Zending?

Het spraakgebruik heeft aan het woord "zending" een bizondere beteekenis gegeven. Want is een zending in het algemeen een volbrengen eener boodschap — als wij van de Zending spreken, dan verstaan wij daar aanstonds onder; de volvoering van het groote Koningsbevel: gaat heen in de geheele wereld en predikt het evangelie allen creaturen". Marc. 16 : 15. 't Is het gaan van Christen-leeraars naar niet-Christelijke volkeren, om deze, naar het bevel van den Koning der Kerk, bekend te maken met het goddelijk Evangelie, dat geopenbaard is tot zaligheid voor een ieder, die gelooft.

§ 2. Wie worden uitgezonden?

die het Evangelie van Jezus Christus ver­kondigen.

Want hoe zullen zij Hem aanroepen, in Wien zij niet geloofd hebben? en hoe zullen zij in Hem gelooven, van Wien zij niet gehoord hebben ? en hoe zullen zij hooren, zonder die hun predikt? en hoe zullen zij prediken, indien zij niet gezonden worden? Rom. 10 : 14. 15.

Het is dus niet genoeg den Bijbel te zenden naar de landen der heidenen. Want hoe zullen ze daar leeren verstaan, indien zij niet hebben iemand, die hen onderricht". Hand. 8 : 31.

Daarom heeft Jezus ook tot menschen gezegd: predikt het Evangelie allen creaturen." De menschen nu, die met het Evangelie Gods worden uitgezonden naar de niet-Christelijke volken, noemen wij zendelingen.

De eerste zendelingen waren de Apostelen (Apostel is het Grieksche woord voor zendeling) Deze werden gezonden door Jezus, die zelf de Eerste en Groote Apostel is. "Aanmerkt den Apostel en Hoogepriester onzer belijdenis, Christus Jezus" lezen we in Hebr. 3 : 1. Daarom zullen de zendelingen, die door Christus gezonden worden, ook zich eerst in den geloove aan Christus moeten leeren overgeven, om dan met den Christus der Schriften naar de heidenen uit te gaan, sprekende van den eénigen Naam, die onder den hemel gegeven is tot zaligheid.

Geen Zending zonder Christus. Om vele arbeiders voor dit werk moet gebeden worden; Matth. 9 : 38. En het gedurig gebed der Gemeente moet zijn om de uitstorting en de werking des H, Geestes. Terwijl een ieder, naar de mate van zijn vermogen, overvloedig en gaarne giften voor de Zending moet afzonderen (1Cor. 8: ; 2Cor, 9:5—7); waarbij zeer zeker de zendeling ook loon moet ontvangen. Luk. 10 : 7. .

§ 3. Wie moet zenden? '

Zendelingen zijn gezanten van den Koning der KerkJ Jezus Christus, die alle macht heeft in hemel en op aarde, (1 Cor. 1 : 1; 2 Cor. 1. : 1; Ef. 1 : 1.)

Jezus zelf is de Zender. "Gelijkerwijs Mij de Vader gezonden heeft, zend Ik ook ulieden". Joh. 20 : 21.

"Ik zal u vér tot de heidenen zenden". Hand. 22:21. De zendelingen staan dus in dienst van Jezus Christus, den grootsten en machtigsten Koning der wereld.

Dat behoort hen nederig en trouw te doen zijn. Dat behoort hen ook moedig te maken. Zij staan niet alleen. 't Behoort hün ook aanzien te geven bij de heidenen.

Zij komen in Jezus' naam; "gijlieden zult als Mijne boden tot de heidenen gaan". Hand. 13 : 2. 't Gaat om Jezus' Woord en niet om het woord eens menschen.

Evenwel heeft het uitzenden tot de heidenen ook een van God gewilde menschelijke zijde. Niet rechtsstreeks, maar middellijk heeft de uitzending plaats. En dan moet de uitzending geschieden door de Kerk van Christus, aan wie de Heiland toch Zijn bevel gegeven heeft:Predik het evangelie allen creaturen.

De Kerk van Christus, is geroepen te getuigen, te prediken — en predikers uit te zenden naar de heidenen. »En heeft ons geboden den volke te prediken en te betuigen, dat Hij is degene die van God verordineerd is tot een Rechter van levenden en dooden. Hand. 10 : 42. »En als zij den Heere dienden, en vastten, zeide de Heilige Geest: zondert mij af beiden Barnabas en Saulus tot het werk, waartoe Ik ze geroepen heb. Toen vastten en baden zij en hun de handen opgelegd hebbende, lieten zij hen gaan.» Hand. 13 : 2, 3.

Zooals de Gemeente te Antiochië deed, doet nu de Kerk des Heeren in ons Vaderland evenwel niet meer.

De breuke in deze is groot. De Kerk onder ons heeft haar roeping in deze reeds lang verwaarloosd. Omdat zij zelf het Woord Gods niet bewaard heeft, draagt zij het ook niet uit onder de Heidenen.

Tegenwoordig zijn het de Zendingsgenootschappen,die de zendelingen uitzenden.

Deze genootschappen zijn vrijwillige vereenigingen van hen, wien het heilige ernst is, dat zendelingen worden uitgezonden naar de heidenlanden, terwijl zij tevens zoo goed mogelijk voor hun onderhoud zorgen.

Bij deze genootschappen, zoowel in als buiten ons Vaderland, melden de jongelingen zich aan, die roeping gevoelen tot het groote zendingswerk. Dat zijn niet altijd gestudeerde persomen, theologen, maar dikwijls, gelijk dit ook bij de Apostelen, met uitzondering van Paulus, het geval was ongeleerde en eenvoudige lieden Hand. 4 : 13 n.l. handwerkslieden, kooplieden, beambten enz.

Bijna alle zendingsgenootschappen bezitten seminariën of theologische opleidingsscholen, waar dan de niet wetenschappelijk gevormde jongelingen door een 4 of 6-jarig wetenschappelijk onderwijs voor den zendingsdienst worden voorbereid.

§ 4. Waarheen moet men zenden?

Naar die landen waar volkeren wonen, die nog onbekend zijn met het Woord des Heeren en van den Naam van Jezus Christus, Sions Borg en Middelaar, den Zaligmaker van arme zondaren, nog niet gehoord hebben.

Deze volken zijn of Joden, of Mohammedanen, öf heidenen, die voor 't grootste deel in Azië, Afrika en Australië wonen. Ook in Amerika.

In Europa wonen, in 't uiterste Noorden, óok nog heidenen. Terwijl eenige millioenen Joden en Mohammedanenhier om de aandacht der Christenheid vragen.

Aan al deze niet-Christelijke volkeren moet door zendelingen het Evangelie des Koninkrijks gepredikt worden. Matth. 24 : 14. Met groote en gevaarlijke reizen te water en te land moeten de zendelingen ingaan in die landen der duisternis.

*) In No. 8 van 20 Jan. noemden wij reeds een paar boeken en boekjes als handleiding bij de bespreking op de Vereeniging over de Zending. We willen daar nog eens aan herinneren. En de No.'s nog wat aanvullen.

Men gebruike dan: de Zending op de school, door Dr. G. Warneck, vertaald door E. Nijland, uitgegeven te Utrecht bij C. H, E. Breyer.

De geschiedenis der Zending door L. Tiemersma, deel I, II en III (Deel I de geschiedenis der Zending van het Pinkstersfeest tot op den tijd der Hervorming ; Deel II de geschiedenis der Zending uit Geneve tot de oprichting der Zendingsgenootschappen. Deel III Nieuwe Geschiedenis: van de oprichting der Zendingsgenootschappen tot op onzen tijd (1792—1892.) Het Evangelie in onze Oost deel I en II door Ds. H. Dijkstra, uitgave Donner Leiden.

Geschiedenis der Zending uitgave Avis Zeist. '87. door G. van den Berg,

Handleiding voor de beoefening der Zendingsgeschiedenis deel I en 2, uitgave van het Nederl. Jongel. Verbond (te bestellen bij den heer G. ten Broek, Rotterdam, R. Rottekade 63).

Islam en Christendom, uitgegeven door den Zeng dings-Studieraad. 1910.

Insulinde en de Zending door O. G. Sterkenburg, Rotterdam, J. M. Bredée. 1908.

Grepen uit het Zendingsleven door Jonkvr. H. B. de la Bassecour Caan, uitgave J. Bootsma, 's Gravenhage 1909.

Hedendaagsche Zending in onze Oost. Uitgave Nederl. Studenten Zendingsbond. Te bestellen bij den heer Gunning, O. Delft te Delft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen