Staat en Maatschappij.

Meerdere gelijkstelling.

De vraag, of er een nieuwe stap zal gedaan worden in de richting van meerdere gelijkstelling van het bijzonder onderwijs met het openbaar, komt binnenkort weer aan de orde.

Men kent het wetsvoorstel van mr. Heemskerk, dat beoogde om eenige meerdere subsidie aan de bijzondere school, ten behoeve van schoolbouw, toe te kennen.

Van veel beteekenis is die meerdere toekenning van financiëelen steun aan de Christelijke school nu wel niet, maar toch achten de voorstanders van het openbaar onderwijs het voorstel van de regeering van zoo groot belang, dat ze hopen, dat er in de 1e Kamer een krachtig verzet tegen zal komen.

Als argumenten tegen verhooging van de subsidie worden ditmaal aangevoerd dat aan de bijzondere school voorloopig voldoende steun wordt toegekend, en dat de ongunstige toestand van 's lands financiën tot bezuiniging en vermijding van onnoodige uitgaven krachtig aanspoort.

Zijn dit intusschen slechts schijnargumenten, de wezenlijke argumenten liggen dieper.

Met leede oogen ziet men van die zijde het aantal bijzondere scholen toenemen en de belangstelling voor het Christelijk onderwijs groeien en dit leidt tot deze ontboezeming, dat voor de voorstanders der bijzondere school de subsidies aan hunne inrichtingen van onderwijs moeten strekken, om tot bevrediging van het verlangen naar afzonderlijke eigen scholen te geraken.

Het rijksgeld strekt daarom niet tot steun van een algemeen belang, maar tot tegemoetkoming aan de  zucht vian een particuliere liefhebberij. De zucht heer en meester te zijn in eigen school, om aldaar vrijelijk propaganda te maken voor zekere godsdienstige en politieke opvattingen — zoo heet het — zal worden aangewakkerd, en zal er toe leiden dat het stelsel van betrekkelijk groote scholen, steeds meer wordt vervangen door dat van tallooze kleine. Natuurlijk — en dit is zoo de gang van het gewone betoog — wordt het algemeen peil van het onderwijs door die splitsing en verbrokkeling verlaagd en wordt het onderwijs als gevolg daarvan voor het Rijk noodeloos kostbaar en duur.

Gelijk vanzelf spreekt, geldt in de oogen van de voorstanders der openbare school dit bezwaar voor die school niet. Immers in een gemeente, waar slechts enkele ouders er prijs op stellen voor hunne kinderen neutraal onderwijs te ontvangen, moet een openbare school, al is het maar voor een paar leerlingen, in stand gehouden worden, en of zulk een school dan ternauwernood kan bestaan en aan Rijk en gemeente schrikbarend veel geld kost, daarover maalt men niet. Het is de openbare school. Die school, en die school alléén heeft recht van bestaan. Dat de voorstanders van het bijzonder onderwijs subsidie genieten, is maar een gunst.

Dit nu is niet langer te dulden.

En daarom juichen wij van harte elken stap toe, hoe klein de schrede ook moge zijn, die tot meerdere gelijkstelling tusschen het bijzonder en het openbaar onderwijs leidt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen