Ned. Herv. Jongelingsbond.

Over de Zending. V.

Hinderpalen ontbraken niet bij de pogingen om het Woord des Heeren te verkondigen onder alle natiën.

Onder de voornaamste hinderpalen, die de uitbreiding van het Christendom tegenhielden, noemen wij de oorlogen.

Het volkerenverkeer werd daardoor dikwijls verbroken. Werk, dat begonnen was, werd verstoord, Niet zelden werd juist door de oorlogen haat tegen het Christendom geboren.

De gedurige oorlogen tusschen de Romeinen en de Perzen, gedurende de 3e en 4e eeuw na Christus leveren ons daarvan een treurig bewijs. Om dezelfde oorzaak moesten ook b.v. onze vaderen niets hebben van de zendelingen, die uit Frankrijk kwamen. Men vreesde veel te veel, dat zij kwamen om de vrijheid hun te ontnemen, uit Engeland wilde men de zendelingen hier wel ontvangen.

De eenzame ligging van een land (het afgesloten zijn van het volkerenverkeer) was dikwijls een oorzaak, dat men lang verstoken bleef van het Evangelie. Ook de ongezondheid van het klimaat.

Ook het nomadenleven van vele stammen (het heen en weer trekken zonder een vaste woonplaats te hebben) veroorzaakte dat zij lang vervreemd bleven van het Woord Gods. De rondtrekkende Arabische volksstammen staan ons hierbij voor den geest als bewijs.

Van de godsdiensten, waartegen de zending te strijden had, of nog heeft, noemen wij in de eerste plaats het Jodendom, welks kracht met de verwoesting van Jeruzalem gebroken was — hoewel de feitelijke overwinning wacht, totdat de volheid der heidenen zal zijn ingegaan.

Nadat de kracht van het Jodendom gefnuikt was, begon de strijd tegen het Grieksch-Romeinsch heidendom, die duurde tot in het midden van de 6e eeuw.

Met de opheffing van de laatste heidensche school te Athene in het jaar 529 kan men dien strijd als geëindigd beschouwen. In ónzen tijd heeft de zending nog den strijd te voeren tegen het Mohammedanisme, Boeddhisme, Brahmanisme en welke andere niet-Christelijke godsdiensten er verder mogen zijn.

Onder alle deze godsdiensten telt het Christendom ook reeds zijn bekeerlingen.

Wanneer we de geschiedenis der zending in tijdvakken willen verdeelen krijgen we:

het 1ste tijdvak, van de uitstorting van den H. Geest tot de opheffing van de laatste heidensche school te Athene in het jaar 529.

De zending vinden we dan in KI. Aziè en om de Middellandsche Zee. Het karakter der zending is in dit tijdvak : Apostolisch of algemeen Christelijk; d. w. z. zij geschiedt door de Apostelen of door hunne leerlingen; en vervolgens draagt zij het karakter, dat ieder Christen in kleiner of grooter kring een zendeling was, naar het woord van den Heiland: slaat uw licht schijnen voor de menschen."

Willen we het 1ste tijdvak in' twee afdeelingen scheiden, dan kunnen we Constantijn den Groote als overgangspersoon nemen en zeggen, dat de kracht van het Christendom voor Constantijn blijkt uit den strijd tegen het Grieksch-Romeinsch heidendom; terwijl de Christenen na Constantijn door wereld gelijkvormigheid zéér verzwakken.

Hee 2de tijdvak is van de opheffing van de laatste heidensche school te Athene in 529 tot het jaar 1555, toen uit Geneve de eerste protestantsche zendelingen zijn uitgezonden.

De zending vinden we dan in Europa. Het karakter der zending wordt geteekend door den naam: Katholieke zending, omdat zij uitging van de Katholieke Kerk, hetzij de zendelingen door haar werden geordend en uitgezonden, of in nauwe betrekking tot haar stonden.

Willen we ook het Tweede tijdvak in tweeën splitsen, dan kunnen we dat het beste doen door de 1ste afdeeling te laten eindigen in de 13de eeuw, tot welken tijd de zending hoofdzakelijk van de door de kerk geordende personen uitging; terwijl zij na dien tijd bijna uitsluitend het werk werd van eenige monnikenorden, waarvan de Franciscanen en Dominicanen een eerste plaats bekleeden.

Het 3de tijdvak is van 1555 tot op onzen tijd. De arbeid der zending valt dan buiten Europa (waarbij op te merken is, dat het hooge Noorden van Europa eerst in het 3de tijdvak gekerstend is geworden, terwijl Groenland al in het 2de met het Christendom is bekend geworden). We bemerken in het 3de tijdvak dat de zending nu zoowel van de Protestantsche Kerken uitgaat als van Rome. Waarbij, wat de Protestantsche zending betreft, is op te merken dat zij zéér algemeen is geworden en ten slotte uitgaat van de Zendingsgenootschappen.

De oprichting van het Baptisch-en Londensch Zendinggenootschap, het eerste in 1782 en het tweede in 1795 heeft hiervoor den stoot gegeven. Daarom kunnen we het 3de tijdvak ook het best splitsen bij het jaar 1792.

Willen we nu de bizonderheden van het 1ste tijdvak (33—529) n.l. de geschiedenis der Apostolische Zending en die der Kerkvaders nog een weinig nagaan, dan moeten we beginnen met de Handelingen der Apostelen op te slaan; die kunnen ons hier inlichten.

De eerste zendelingen waren de Apostelen en hunne helpers. Onder hen allen komt Paulus meer bepaald naar voren als "dé Apostel der heidenen", zijnde een uitverkoren vat, door den Heere afgezonderd tot dit werk.

Paulus was een Romeinsch burger, die overal in het groote Romeinsche rijk vrijheid van beweging had; ook was hij een bestudeerd man, die de school van Gamaliel bezocht had en de Joden en heidenen op godsdienstig en wetenschappelijk terrein kon antwoorden.

Zijn arbeid is zeldzaam gezegend geworden!

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen