Voor Jong en Oud.

Twintigeeuwsche tyrannie.

(Slot.)

Hij, met eenige anderen, mannen van Patrimonium en den Volksbond; ongeveer éen vierde van 't werkvolk, die besloten hadden ditmaal zich niet aan de tyrannie der directe actie mannen te onderwerpen...

Sinds dien tijd was de ellende begonnen. De angst kroop hun tegen het lijf op en kneep hen in de keel. Elken morgen, als Karel uitging vroegen ze zich af, hoe en wanneer hij thuiskomen zou. Driemaal hadden de stakers 'm reeds omsingeld en op den grond getrapt, eer de politie — die overigens deed wat ze kon -  er was, om hem te ontzetten.

Eergister was 'n kalkbak van den steiger gevallen, vlak voor z'n voeten; 'n anarchist bleek als „werkwillige" zich te hebben laten aannemen, met het doel om de niet stakers zooveel.mogelijk „ongelukken" te berokkenen, 's Zondags durfde 't gezin niet naar de kerk, noch uit wandelen te gaan, uit vrees, dat ze de boel kort en klein geslagen vinden als ze thuis komen. vrees... ze leven in gestadige vrees...

„Daar is vader", zegt de vrouw, die weer stappen hoorde op de straat.

Evelien springt op en opent de deur..

Karel Stoet, wankelt naar binnen, door twee agenten ondersteund; 'n verband om het hoofd; met bebloed gelaat; bleek als 'n lijk.

'De kinders beginnen jammerlijk te schreien, dadelijk het ergste vreezende.

De moeder heeft geen traan meer... ze heeft wel zoo iets gedacht. .. eigenlijk is 't een ontspanning voor de zenuwen dat Karel dan toch thuis is....

Ze geeft het kind aan Evelien, helpt haar man in den armstoel, schuift kussens achter z'n rug en onder z'n hoofd, legt 'm doeken met water en azijn op het hoofd.

„We kwamen nog net bijtijds, juffrouw!" zegt de eene agent. „Rooie Hannes" met z'n kameraden hadden je man dood kunnen slaan ... de „rooie" met z'n knuppel heeft 'm leelijk geraakt... op 't bureau hebben we 'n eerste verband omgedaan. Straks komt de zuster zou ik zeggen en dan moet hij naar bed gebracht!".

Hoofdschuddend gaan de agenten heen.

Even later worden voetstappen gehoord. 'n Bons op de ruiten en 'n snerpende, schrille kreet: „Onderkruiper!" Karel Stoet in z'n armstoel weggesluimerd schrikt als 'n opgejaagd hert.

Karel Stoet in z'n armstoel weggesluimerd schrikt als 'n opgejaagd hert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen