De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Voor Jong en Oud.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Voor Jong en Oud.

2 minuten leestijd

Een „Proletariër."

(Slot.)

„Jullie moesten naar bed gaan, dan lig je warm."

Zwijgend kleeden ze zich uit; één zet er den ladder tegen 't luikje, de drie oudsten slapen boven, waar ze alles bijeenhalen, wat er aan oude kleeren in huis is om toch warm te worden.

De oudste jongen kijkt nog even buiten, om den hoek van de deur. Met een sprong is ie in 't vertrek terug.

„Het sneeuwt!" zegt-ie juichend, met 'n glans nu in de droeve oogen.

Vader gaat zich dadelijk overtuigen. Het sneeuwt; groote, dikke vlokken, uit 'n grijsblauwen lucht; alles ziet reeds wit.

„Het sneeuwt jubelen vijf kindermonden ; want vader is, los, bij 'n sneeuwploeg en heeft nu één, misschien twee dagen werk. Als 't blijft sneeuwen, gansche week.... wie weet?

De jongste kijkt, tersluiks naar de „pottenkast".

„Zullen we ze vast wat geven? " vraagt de moeder, haar man onderzoekend aanziende, „als je wat hebt, wil de bakker wel een brood borgen." -

Vader knikt toestemmend, 't Rood aarden 'pannetje wordt op de kachel gezet, en de inloud weldra onder vijf grage monden verdeeld.

Weldra zijn vrouw en man alleen.

„Je kunt er morgen toch zóo niet op uit", zegt zij, de naald in 't goed stekend, ophoudend met haar werk. Hij haalt de schouders op, moedeloos.

Z'n vrouw gaat naar de kast, brengt 'n doosje voor den dag. In vlokkige watten ligt 'n dun gouden ringetje.

'n dun gouden ringetje. Ze haalt het er uit, poetst het wat op; 't is haar trouwring, in betere dagen gedragen, nu als laatste uitkomst in den uitersten nood bewaard.

„Zou ouwe Leen nog open zijn? " vraagde ze.

„Je wilt het toch niet wegbrengen? " vraagt hij, de hand naar 't doosje uitstrekkend.

„ Jij kunt er morgen zóo niet uit", is 't besliste antwoord. Vlug slaat ze haar doek om, draait de lamp iets neer, en staat buiten, eer d'r man haar weerhouden kan. Ze zal z'n warme jas terughalen..

Binnen zit de man, alleen, 't hoofd in de hand. 't Brandt in z'n oogen; 'n traan dropt langs z'n wangen en blijft glinsterend hangen in z'n knevel...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 september 1911

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Voor Jong en Oud.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 september 1911

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's