Het Gebed des Heeren.

O Gij, die boven alle sferen in 't ongeschapen Hemellicht der eeuwigheden, Heer' der Heeren, Uw hoogen zetel hebt gesticht. Gij ziet ons, die Uw wetten schonden, ontkracht, ontkroond door duizend zonden, hier zwijgend, siddrend, weenend staan? Neen, eeuwig Godlijk welgevallen, in Jezus Christus hoort Ge ons allen, het „onze Vader" staamlend, aan.

Uw Naam — hier dekt de Seraf de oogen — „Die is. Die was, Die wezen zal" Klinkt als een donder door de bogen van 't aamloos luisterend heelal. Die Naam, als d' afglans van Uw Wezen van d' eersten scheppingsdag geprezen tot d' allerlaatsten wereldstond, gehuldigd en geheiligd worde die Naam door aller schepslen orde en bovenal door 's menschen mond!

Uw Koninkrijk, het Rijk van eere, van vrede en van gerechtigheid, verwinne de aard, dat Hij regeere wien Gij dat Rijk hebt toegezeid ! Wek helden, Heere, en sterk hun krachten, tot d' eedlen strijd met alle machten, die weerstand bieden aan dat Rijk. Dat heerlijk Godsrijk, 't is gekomen als 't laatste bolwerk, ingenomen, voor Christus' heilbanier bezwijk'.

Uw wil — o, nader, dag der dagen, dat alles in dien Godswil rust! —-Uw wil, Uw heihg welbehagen, zij 'Uwer kindren wil en lust! Uw wil, dien 't Woord ons openbaarde, geschiede, o God, gebiede op aarde als in den Hemel, onbeperkt, opdat, vrijwillig of gedwongen, alleen U' de eere wordt gezongen, die 't alles en in allen werkt.

Gij, die het alles riept ten leven en 't alles onderhoudt en voedt, wil dag aan dag het brood ons geven, dat ons de kracht vernieuwen doet. Geen weelde worde U afgebeden, maar, met ons daaglijksch brood tevreden, begeeren wij wat U bekoort, zoodat wij, zorgzaam zonder zorgen, niet vreezen voor den dag van morgen, verzadigd met Uw Godlijk Woord.

Zoo Gij de zonden wildet wreken, ach, dag aan dag, door ons begaan, wat mensch zou bij Uw vonnis-spreken, o Hemelrichter, ooit bestaan? Gij, die de zonde niet kunt dulden, vergeef, vergeef ons onze schulden, die schulden, schulden zonder tal, gelijk ook wij, uit wederliefde tot u, vergeven wie ons griefde, hoe zwaar en hard die taak ons vall'.

Wat hooge vreugd het hart moog' voeden wanneer Ge ons in verzoeking brengt, omdat Ge ons onder tegenspoeden een dubbel deel Uws Geestes schenkt, wij zijn zoo zwak, zoo ongedurig, zoo ontrouw en zoo wispelturig; och, leid ons in verzoeking niet als ze al te zeer ons zou benauwen, maar red ons uit des Boozen klauwen, Gij, die ons, armen, strijden ziet.

Want U, die boven alle sferen van 't ongeschapen Hemellicht der eeuwigheden, Heer' der heeren, Uw hoogen zetel hebt gesticht, U, U alleen behoort de glorie als Ge eenmaal doortrekt ter victorie,  met aller Héemlen heldenmacht. U worde 't Rijk, de kracht en de eere in eeuwigheid, o Heere Heere, door al wat ademt toegebracht! Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen