Staat en Maatschappij.

De gehuwde onderwijzeres.

Het besluit, in den Amsterdamschen Gemeenteraad ten aanzien van de gehuwde onderwijzeres genomen, vestigt opnieuw de aandacht op het wetsontwerp betreffende: „de regeling van de positie van vrouwelijke Rijksambtenaren en onderwijzeressen bij het openbaar lager onderwijs, die in het huwelijk treden", dat bij de Tweede Kamer aanhangig is.

Na langdurige beraadslaging besloot de Raad van de hoofdstad met groote meerderheid, om in tegenstelling met het voorstel van Burgemeester en Wethouders, de onderwijzeres bij huwelijk niet te ontslaan.

Afgezien van het feit, dat het onderwijs, zoo het gegeven wordt door de gehuwde onderwijzeres, schade lijdt — de Wethouder van Onderwijs becijferde het verzuim van de niet-gehuwde onderwijzeres op 54 schooltijden per hoofd in 3 1/2 jaar, terwijl dit gedurende eenzelfde tijdvak voor de gehuwde onderwijzeres 100 bedreeg — plaatste het Dagelijksch Bestuur zich op het o. i. juiste standpunt, dat de roeping van de gehuwde onderwijzeres niet ligt in de school maar in het gezin.

Natuurlijk was men het van vrijzinnige en sociaal-democratische zijde met die overweging van B. en W. niet eens. Integendeel werd ze door het Linksche deel van den Raad met kracht bestreden en van zooveel gewicht werd de beslissing, door dit Overheidscollege genomen, geacht, dat de uitslag der stemming met gejuich werd begroet.

Intusschen staat de zaak nu zoo, dat terwijl b. v. in de gemeenten Rotterdam/Schiedam, Veendam de gehuwde onderwijzeres buiten de school gesloten is, de school te Amsterdam voor haar geopend blijft.

Deze stand van zaken maakt een uniforme regeling in de positie van de gehuwde onderwijzeres gewenscht.

En die gelijkheid wordt verkregen, zoo het bij de Kamer aanhangige voorstel der Regeering wordt aangenomen, bepalende dat aan een onderwijzeres, die in het huwelijk treedt, met ingang van den dag van haar huwelijk ontslag wordt verleend.

De Zending.

De laatste mail brengt een bericht van het Bataviaasch Nieuwsblad, waarin gemeld wordt dat Gouverneur-Generaal Idenburg een al te gunstig oor aan de Zending leent. De adviezen van de betrokken landsdienaren worden eenvoudig door hem ter zijde geschoven. Als bewijs daarvoor moet dienen, dat onlangs een goed Mohammedaansche bevolking haar uitdrukkelijk verlangen te kennen gaf, om geen Zendingsschool maar een Gouvernementsschool te verkrijgen, daar ze vreesde dat door de Zending invloed op haren godsdienst zou worden uitgeoefend. Ondanks dit verzoeken de adviezen van alle autoriteiten verleende de G.-G. persoonlijk aan de Zending de gevraagde vergunning tot de vestiging van een school.

Wij zien in deze beslissing van den G.-G. een kloek besluit, dat de liefde tot de Zending van den landvoogd bij vernieuwing doet uitkomen. Zou er gewacht moeten worden tot tijd en wijle de autoriteiten adviseerden om eenig terrein voor de Zending open te stellen, dan kon de afdoening van zaken wel zonder einde worden opgehouden.

De Zending moet onder de Mohammedanen bet Evangelie brengen. Daartoe nam de heer Idenburg ook ditmaal weer het initiatief. Wij zijn den Gouverneur-Generaal voor die daad dankbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen