31 Oct. 1517. - 31 Oct. 1911.

Een vaste burg is onze God.

Een vaste burg is onze God, Een toevlucht voor de Zijnen!

Al drukt het leed, al dreigt het lot. Hij doet Zijn hulp verschijnen.

De vijand rukt vast aan Met opgestoken vaan:

Hij draagt zijn rusting nog

Van gruwel en bedrog.

Maar zal als kaf verdwijnen.

Geen aardsche macht begeeren wij;

Die gaat weiras verloren! Ons staat een sterke Held terzij;

Dien God ons heeft verkoren. Vraagt gij Zijn Naam? Zoo weet Dat Hij de Christus heet,

Gods eengeboren Zoon,

Verwinnaar, op den troon!

De zeeg' is ons beschoren!

En grimd' ook d' open hel ons aan, Met al haar duizendtallen.

Toch zal geen vrees ons nederslaan. Toch doen wij 't krijgslied schallen,

Hoe ook de Satan woedt. Wij staan hem voet voor voet

Wij tarten zijn geweld!

Zijn vonnis is geveld!

Een woord reeds doet hem vallen !

Gods Woord houdt stand in eeuwigheid En zal geen duimbreed wijken.

Beef, Satan! Hij, die ons geleidt.

Zal u de vaan doen strijken!

Delf vrouw en kind'ren 't graf, Neem goed en bloed ons af

Het brengt u geen gewin Wij gaan ten hemel in

En erven Koninkrijken!

MAARTEN LUTHER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen