Ned. Herv. Jongelingsbond.

Kerkgeschiedenis.

(Vervolg.)

DE AMBTEN. Gelijk de kerkelijke geloofsleer zich nog moest ontwikkelen, liggen in deze tijden ook nog alle kerkelijke ambten en de geheele eeredienst als het ware in de Apostelen als in éen bundel saam.

De apostelen prediken en zijn tevens armverzorgers,

Er bestaat geen enkel ambt, evenmin als eenige regel voor de aanneming van nieuwe leden.

De Jeruzalemsche Gemeente heeft niets dan de woorden van den Heiland en stond onder leiding en tucht van den H. Geest; ook de ontzettende geschiedenis van Ananias en Saffira toont dit duidelijk (Hand, 5 : 1—10, )

Door den nood gedrongen (6 : 1) werd de bediening der tafelen al spoedig toevertrouwd aan 7 mannen, door de gemeente, onder leiding van de apostelen, verkozen, die het ambt van Diakenen bekleedden, waarvoor alleen „mannen des geloofs en vol des Heiligen Geestes" waardig en geschikt werden geacht.

Een soortgelijk ambt werd vervuld door Diaconessen, welke reeds spoedig, zoo al niet te Jeruzalem, dan toch elders werden aangetroffen. Deze hielpen de vrouwen der gemeente, waren bij hare doopsbediening tegenwoordig en verpleegden de kranken.

Doordat een geest van leugen, zonde en ongerechtigheid in en buiten de gemeente het leven des geloofs bedreigt, wordt waakzaamheid bij het toelaten van nieuwe leden eisch en wordt ook de tucht in de gemeente onmisbaar.

Een tweede ambt, ingesteld naar het voorbeeld der Joodsche Synagoge, is dan ook dat der Presbyters of Ouderlingen, die in lerende en regeerende Ouderlingen onderscheiden werden. Hun werk bestond in de leiding van den eeredienst, de zielszorg en de uitdeeling der Sacramenten.

Na den dood der Apostelen is het gezien, dat een van de Ouderlingen — die oorspronkelijk van gelijken rang waren, broeders onder elkander — een zeker overwicht kreeg over de anderen, en, ter onderscheiding van de andere Ouderlingen, zich Bisschop d.i. Opziener liet noemen.

In de eerste tijden is er ook sprake van Evangelisten, die het Evangelie verkondigden zonder bij eene bepaalde gemeente aangesteld te zijn. Soms bleven ze gedurende langer of korter tijd in eene gemeente, om het onderricht, door de Apostelen gegeven, verder voort te zetten.

Als Evangelisten komen in de H. Schrift o.a. voor: Filippus, vroeger diaken der Jeruzalemsche gemeente; verder Silas, Titus en Timotheus, de ijverige medehelpers van Paulus in de verkondiging van het Evangelie en het besturen der gemeenten.

Ook de zoogenaamde „leekenarbeid" was niet uitgesloten, al wist men dat de verschillende ambten door Christus zelf voor Zijn gemeente hier op aarde waren verordineerd.

Op menige plaats in Paulus' brieven wordt met groote ingenomenheid gewag gemaakt van den stillen maar gezegenden arbeid van geloovige broeders en zusters uit het midden der gemeente.

Alle gaven en krachten, die de Heere aan Zijn Kerk schonk, moeten worden aangewend tot heil der gemeente en ter eere Gods.

De geloovigen vormen immers ook een priesterlijk volk!

Ook in dit opzicht zijn de Apostolische gemeenten ons tot een voorbeeld gesteld.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen