Allerlei.

Op het sterfbed te zorgen voor de regeling der zaken en te gedenken de nooden en behoeften van hen die achterblijven — is goed.

Jezus heeft het óok gedaan.

Jezus zorgde, met den dood voor oogen, voor Zijn moeder — en klaagde Zijne smart in het „Mij dorst."

Ook hierin was niets menschelijks Hem vreemd.

Maar Zijn laatste zorg was. Zijn geest toe te betrouwen aan des Vaders handen.

Dat was het kostelijkste van Zijn leven.

Goed opgevat.

Iemand vroeg eens glimlachend aan een schilder, of hij nu ook zoo knap was, dat hij 's menschen geweten op het doek kon brengen. Tot zijn niet geringe verbazing, nam de schilder de taak op zich. En wat schilderde hij ? Een hollend paard, vervolgd door een grooten zwerm wespen en bijen. En daaronder schreef hij: „Frustra curris", „uw loopen is tevergeefs."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen