Troost.

Benijd ze niet, die eer of aanzien zoeken en, vroeg of laat, maar eens gewis den dwazen hartstocht vloeken waardoor hun 't heil ontvloden is.

Wel valt het hard voor vleesch en bloed te ontwaren, dat ge, ondanks al de moeite en strijd, die u. het leven baren, miskend, zoo niet verloochend zijt, maar 'tis een troost, u door geen smaad te ontrooven, de beste balsem voor 't verdriet: omlaag miskend, doch Boven gekend - en God verloochent niet.

Hij kent uw naam, uw werk, uw waarde. Uw leven moge eer-en roemloos dan vergaan, Hem roem en eer te geven, dat leert gij beter steeds verstaan.

Hij telkens meer, gij telkens minder, zwakker, naar 't heilgeheim van 't Godlijk recht, dood als het graan in d'akker, ja, doch ten leven weggelegd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen