Waarlijk, Deze was Gods Zoon.

Zoo klaagt, Messias, Gij aan 't smaadlijk doemlingshout:

„waarom, Mijn God, Mijn God, hebt Gij Mij dan verlaten,

Mij, dien de hel verfoeit en dien de duiv'len haten? "

Maar God, Zijn God zwijgt stil, die 't aan-hoort en aanschouwt.

O zieldoorvlijmeud wee! Wie was als Hij benauwd:

God, door Zijn God verzaakt, torst voor zijn onderzaten

den vollen vloek; hier kon geen ander offer baten:

het Leven sterft den dood en 't middag-zonlicht flauwt.

Stikdonker hult het kruis — maar zie, ontzaglijk wonder,

daar siddert de aarde en splijt en, Godlijk machtsbetoon,

daar opent zich het graf bij 's Hemels toorn-gedonder

en plotsling zwicht de nacht en zwijgt, o Hel, uw hoon.

Weer wordt het licht aan 't kruis en de eerstling juicht daaronder

met al wie amen zegt: „ja, Deze was Gods Zoonl"

1912

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen