Voor Jong en Oud

~~Bizonderlijk mocht ik indrinken de zoete
gedachte, dat Hij, de Heilige, Zich willig
voor mijne zonden aan het kruis had laten
nagelen. Ik zag Hem in den geest als den
Zoon des menschen zittende ter rechterhand
des Vaders en als Middelaar pleitende ook
voor mij."
Gansch andere dagen braken nu aan voor
Bunyan.
Maar Satan is listig, het hart is boos, vleesch
en bloed zijn niet gewillig in den dienst des
Heeren en verstaan de geestelijke dingen niet.
De strijd bleef niet uit. Mismoedigheid
drukte hoofd en hart.
lieeds 'had hij bijna weer alle hoop opgegeven,
toen hem het woord voor den geest
kwam: „Ziet de voorbeelden der ouden aan
en merkt ze op: wie is ooit te schande geworden,
die op Hem gehoopt heeft?"
Terstond voelde hij daarvan de vertroostende
kracht; immers van het begin van
Genesis tot het eind van Openbaring was er
niemand te vinden, die op God had vertrouwd
en met dat vertrouwen bedrogen was uitgekomen.
Omniddellijk ging hij aan het zoeken in
zijn Bijbel om dit woord te vinden, maar hij
vond het nergens en ook kon niemand, wien
hij er naar vroeg, den tekst hem aanwijzen.
Meer dan een jaar lang werd hij aldus teleurgesteld
; en toen, bij het bladeren in de apocriefe
boeken, viel zijn oog op de lang.gezochte
woorden, gevolgd door deze andere,
niet minder vertroostend: „Wie is er ooit
verlaten, die in de vreeae Gods gebleven is,
of wie is er ooit van Hem versmaad, die Hem
aangeroepen heeft ?" (Boek van Jezus Sirach
2 :11 en 12).
Van deze woorden, hoewel voorkomend in
de apocriefe boeken, voelde hij, dat ze op de
waarheid der kanonieke boeken gegrond waren
en hij kon er den Heere voor danken.
Nog was hij evenwel niet, waar hij wezen
moest. 01 om met die blijde verzekerdheid
vervuld te mogen worden. Tienduizend
werelden had hij er voor willen geven, om
ze te mogen bezitten.
Veel sprak hij over zijn hoop en vrees met
de arme vrouwen in Bedford. Deze onderrichtten
hem en brachten hem nu in aanraking
met Ds. Gifford, den leeraar hunner
gemeente, van wien Bunyan veel mocht leeren,
niet zonder zegen voor zijn ziel.
We kunnen veilig aannemen, dat Bunyan
aan hem deukt, wanneer hij in de f,Pelgrimsreis"
spreekt over „Evangelist" en „Uitlegger."
Deae Ds. Jan Gifford heeft e.en merkwaar-
~dige geschiedenis gehad.
In den strijd bij Maidstone, in Kent, 1 Juni
1648, was hij als officier in handen gevallen
van Fairfax, die vóór Cromwell bevelhebber
was van het Puriteinsche leger.
Geen ander uitzicht dan de galg bleef er
voor Gifford né, den slag over. Maar den
nacht vóór de terechtstelling werd door de
welwillendheid van den Puritein Fairfax aan
aan Gifford's zuster vergund haar broer in
de gevangenis te bezoeken. De wachthebbende
soldaten waren, doodelijk vermoeid, door den
slaap overmand, en daardoor gelukte het die
zuster, Gifford veilig voorbij de wacht en
buiten de stad te brengen. Eenige dagen hield
hij zich daar in slooten en kreupelhout verborgen
en ontkwam eindelijk naar Londen
en vandaar naar vrienden in Bedford. Gifford
had vroeger de geneeskunde bestudeerd en
zoo spoedig als hij dat veilig doen kon, trad
hij als geneesheer te Bedford op.
Maar was hij als soldaat een losbandige
geweest, als burger was hij veel erger. Zijn
leven in Bedford was een openbaar schandaal,
zijn bittere haat tegen de Puriteinen maakte
hem alom berucht en zijn spelen en drinken
maakten hem straatarm en brachten hem tot
gedachten aan zelfmoord. Maar toen kwam
hij onder de macht der waarheid, en we zien
hem in lompen gekleed met een zwaren last
op den rug, roepende: „wat moet ik doen,
om zalig te worden?"
De -Heere komt hem te hulp met Zijn
wondere en overvloeiende genade in Jezus
Christus geopenbaard voor een arm en in
zichzelf gansch verloren zondaarsvolk. En
Giffords bekeering was zóo sprekend en in
het oog vallend, dat stad en omtrek er van
weerklonk. Hij schaamde zich zijner belijdenis
niet en sloot zich openlijk aan bij de
strengste Puriteinen van,de Puriteinsche stad
Bedford.
Zijn talenten en gaven bleven niet verborgen
en rijk begenadigd door den Heere, zich
verblijdend in zijn Heiland en Borg, treedt de
vroeger zoo losbandige officier als dienaar des
Woords op bij de kerk van Bedford, tijdens
Cromwell's krachtig landsbestuur.
Is bet wonder dat de eenvoudige, vrome
vrouwen, wier gesprekken Bunyan zoo gaarne
beluisterde, hem, bij al zijn vragen, verwezen
naar hun leeraar Ds. J. Gifford?
En het duurde niet lang of Ds. Gifford,
die ook van de toestanden van Bunyan gehoord
had, zocht ook zelf gelegenheid om
Bunyan te ontmoeten, door welken omgang
deze hoe langer hoe meer overtuiging kreeg,
dieper ook ingeleid wordend in de kennis
van innerlijke ellendigheid, „want", — zoo
schrijft Bunyan, „daarvan wist ik eigenlijk
nog zoo weinig..."
{Wordt vervolgd
 

Ons Insigne.

Eindelijk! 't Is klaar. In stuivertjes grootte en stuivertjes dikte en op den 2den Pinksterdag te verkrijgen in Veenendaal tegen betaling van f 0,20. We hebben er op gerekend, dat ieder lid van de verschillende vereenigingen er een koopen zal.

't Symbool is nu geworden een opengeslagen bijbel, waarop staat geschreven Ps. 119:9. 't Rondschrift is: Ned. Herv. Bond van Jongelingsvereen. op Geref. grondslag.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen