De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Ingezonden.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ingezonden.

3 minuten leestijd

Verflauwing der grenzen.

Het is een merkwaardig verschijnsel, dat tot nadenken stemmen kan, dat terwijl de Gereformeerde elementen in de Herv. Kerk een dikwijls bangen strijd te strijden hebben om hun beginselen hoog te houden, zich onder hen, die de Herv. Kerk verlieten, hoe langer hoe meer de neiging openbaart tot vermenging met richtingen, die nu juist aan het Gereformeerde beginsel niet sympathiek zijn.

Het was lange jaren op onze zendingsfeesten de gewoonte zoowel mogelijk geen sprekers te betrekken uit de Gereformeerde kringen in de Herv. Kerk. De enkele Gereformeerde, die waardig gekeurd werd, was een voorman, soms ook nog wel een graad minder, uit de Gereformeerde Kerken. In dit euvel is nu althans in zoover voorzien, dat de Herv. Gereformeerden hun eigen zendingsfeest hebben. Er waren echter steeds liefhebbers voor dergelijke spreekbeurten onder de gescheidenen en het was nooit te merken, dat zij de afwezigheid der Hervormde Gereformeerden ook zelfs maar vreemd, vonden. Nu laten we zulk een zendingsfeest daar. Dit kan uit den aard der zaak niet zoo scherp rekenen met deze kleinigheden en de sprekers uit de Geref. Kerken hebben er natuurlijk niet aan gedacht, dat er ook nog Gereformeerden in de Herv. Kerk waren.

Wat echter sterker spreekt, is dit. Dat het niet zoo lang geleden gebeurd is, dat zelfs een juridisch professor aan de Vrije Universiteit spreken ging op de vergadering van het Ned. Jong. Verb., hoewel die der Geref. jongelingen op den zelfden dag samenkwam'.

Dit maakte een zeer vreemden indruk. Een professor der Vrije Universiteit, opgericht om de zuiverhouding der Geref. beginselen, een zeer gevierd spreker op een vergadering van Hervormde jongelingen, die zoo weinig door Gereformeerdheid uitmunten, dat de menschen van den Geref. Bond gedrongen zich moesten voelen een eigen Jongelingsbond op te richten. "Het kan verkeeren", zei Brederoo, maar het is een veeg teeken van verflauwing der grenzen.

En nog bedenkelijker wordt dit, als we letten op wat nu weer geschied is.

Eenige dagen geleden stond er een bericht in de bladen, dat er zich eene commissie gevormd had om een nieuwe bijbelvertaling tot stand te brengen. Deze commissie bestond voor verreweg hel grootste gedeelte uit ethische heeren, wier bijbelbeschouwing zeker niet zonder bedenking kan zijn, naar het Gereformeerd beginsel geoordeeld. Wat bleek nu ? Dat ook in dezen zorgvuldig gepasseerd werd, wie er onder de Gereformeerde Hervormden voor in aanmerking komen moest. Zoo was b.v. prof. van Leeuwen uit Utrecht zorgvuldig voorbijgegaan. Zelfs hij was niet waardig bevonden, al behoort hij nu zeker niet tot de vuurvreters onder onze Gereformeerde elementen. Allerlei onbekende namen zag men wel paradeeren en daaronder ook den naam van een zekeren tot de Gereformeerde kerken behoorenden predikant Ds. Grosheide.

Als we ons nu een oogenblik indenken, hoe de Dordtsche Synode de zaak der bijbelvertaling ter hand nam, hoe verbaasd moet men dan staan over deze nieuwere Gereformeerde mannen, die zich onder de Dordtsche vaan scharen en zelfs een bijbelvertaling ter hand nemen met een groep mannen, die hoe bekwaam ze dan misschien mogen zijn, toch een bijbelbeschouwing huldigen, die door de Belijdenis der Vaderen ten strengste veroordeeld wordt.

Óf het met de Gereformeerdheid dezer Gereformeerden wel alles in den haak is? Het schijnt te betwijfelen, als de etischen in de Herv. Kerk en de Gereformeerden, die van haar gescheiden zijn; zoo broederlijk zich vermengen. Reden te meer voor de Hervormde Gereformeerden om de lijn van het beginsel vast te houden, want van trouw aan het beginsel alleen is er voor de Kerk heil te verwachten. Als het zout smakeloos wordt, waarmede zal het ge­ zouten worden!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 mei 1912

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Ingezonden.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 mei 1912

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's