Staat en Maatschappij.

Terecht geweigerd,

De burgemeester van den Haag heeft geen toestemming aan de Sociaal-democraten verleend om op den derden Dinsdag van September hun kiesrecht-optocht te houden.

Met ons zullen velen in den lande die weigering met ingenomenheid hebben begroet.

Immers de dag der opening van de zitting der Staten-Generaal is niet een dag van eenige partij maar van het geheele volk.

Van Socialistische zijde had men reeds voor goed op dien nationalen dag beslag gelegd. En ieder jaar zou de optocht, die op rooden Dinsdag gehouden werd, geweldiger worden. De luister van het Koninklijk gezag ziende te verbleeken bij de majesteit welke van de Sociaal-democratie zou afstralen.

Wat malen de Sociaal-democraten om de opening der Staten-Generaal door de Koningin. Het Koningschap heeft voor de Sociaaldemocraten toch geen beteekenis. De partij van Mr. Troelstra is anti-Koningsgezind.

Nog dezer dagen kon men in een perfideartikel in Het Volk daarvan kennis nemen. Sprekende over de viering van den Koninginnedag, dorst men deze woorden neerschrijven; „De eenige nationale feestdagen die men viert zijn de geboortedagen van een paar menschen, die op geen enkel gebied iets presteeren, dat hun tot belangwekkende personen maakt, en die voor de natie schijn noch schaduw van beteekenis hebben, "

Is het niet schandelijk om op deze wijze van de Koningin en van het Koninklijk Huis te spreken?

En dan zal men nog durven eischen dat in een land, waarin gelukkig nog het overgroote deel van het volk op zijne aanhankelijkheid aan den Oranjestam eere stelt, op den dag waarop de Koningin te midden van Haar volk verschijnt er op zijde wordt gegaan voor de Sociaal-democraten.

Welke partij anders dan de Socialisten zou zoo iets durven verlangen ?

Heeft het Christelijk volksdeel met haar machtig petionnement voor de bijzondere school, en voor wie het niet moeilijk zou zijn vele tienduizenden voorstanders der Christelijke school op de been te brengen, een massa volk waarbij de kiesrechtmannen en kiesrechtvrouwen nog maar een hoopje zijn, er ooit aan gedacht datgene te ondernemen wat thans de Sociaal-democraten als recht gaan beschouwen ?

Daaraan moet een einde komen. Terecht heeft daarom de burgemeester de vergunning tot het houden der optocht geweigerd.

Nog altijd dezelfde.

De verkoop van de Oranjebloem ten voordeele van de Christelijke militaire Tehuizen hier te lande en in Indie op Koninginnedag heeft bij de vrijzinnigen tot heel wat opschudding geleid.

In bladen en bij geschriften werd tegen den verkoop geprotesteerd.

Ook zijn er liberale burgemeesters geweest, die in hunne gemeenten den verkoop van het bloempje niet wilden toestaan.

En niet minder dan de „N. R, Ct." was het die zelfs de waarschuwing deed hooren: „ Wie de Oranjebloem koopt, bevordert he clericalisme.

Van waar die vijandschap tegen de Militaire Tehuizen?

Tegen de instellingen op zichzelf kan men toch geen bezwaar hebben, immers onze Christelijke Tehuizen hebben met de politiek niets uitstaande.

Zou de tegenstand dan hieruit moeten verklaard worden, dat de Tehuizen Christelijke Tehuizen zijn, dat de inrichtingen een Christelijk karakter dragen ?

In een ingezonden schrijven in De Nederlander van 2 September wordt gesproken van een uiting van vijandschap, welke de schrijver van het stuk van het hedendaagsche liberalisme niet had verwacht.

Maar is het liberalisme dan van standpunt veranderd?

Helaas neen!

Nog evenals vroeger staat de hedendaagsche vrijzinnigheid vijandig tegenover het Christelijk beginsel, wat bij vernieuwing is gebleken bij den verkoop van de Oranjebloem op 31 Augustus l.l..

Een merkwaardig getuigenis.

In Het Volk, het orgaan der S. D. A. P., van 28 Augustus komt een berichtje voor, waarin een van die zijde nog nimmer vernomen klacht gehoord wordt, welke wij om de curiositeit aan de vergetelheid willen ontrukken.

Te Etten (N.-Brabant) werd een bijzondere school gebouwd. Na de opening dezer bijzondere school waren er slechts enkele kinderen over, die de openbare school bleven bezoeken. Al spoedig besloot de gemeenteraad tot opheffing van laatstgenoemde school. De belanghebbende ouders adresseerden bij Ged. Staten om hun goedkeuring aan die opheffing niet te verleenen, doch blijkbaar zonder succes. Althans het raadsbesluit tot opheffing der school werd goedgekeurd, waardoor de sluiting der school een feit zal zijn.

Ziedaar het eenvoudig verhaal van het gebeurde te Etten.

Maar nu komt de klacht. Letterlijk laat de Sociaal-democratische berichtgever op dit relaas volgen:

»En de niet-Katholieken mogen hun belastinggeld zien gebruiken voor steun aan niet gewild onderwijs. Maar wat deert dat de Katholieke heeren daar!»

Let goed op! Beluistert men in die grief niet de klacht die ook onzerzijds jaar op jaar en bij elke gelegenheid die pas gaf, werd geuit en nog steeds wordt herhaald:

En de Christenen-voorstanders der bijzondere school, mogen hun belastinggeld zien gebruiken voor steun aan niet gewild onderwijs. Maar wat deert dat de mannen van het openbaar onderwijs incluis de Sociaal-democratie!

Zouden onder de palstaanders voor het openbaar onderwijs, de Sociaal-democraten het onrecht gaan beseffen, dat ook met hun toedoen reeds tientallen van jaren een groot deel van het Nederlandsche volk, dat het openbaar onderwijs niet wilde, werd aangedaan?

Wij gelooven het niet! Laten wij intusschen het feit, dat de klacht ook van Socialistischen kant werd vernomen, goed onthouden.

Het is een merkwaardig getuigenis.

Hope.

Lijdend hart, o hoor, wat hope, welk een blijdschap is uw deel; schoon u alles tegenloope, mist gij veel, gij hebt ook veel. Heerlijk lot waar ge in moogt roemen: wie, wie zal u nog verdoemen? Hij, die aan Gods zijde zit, Christus is 't, die voor u bidt.

Wat kan Christus u ontrukken? Is 't vervolging, honger, zwaard; rampen, jam'ren, die u drukken, tegenspoed, die u vervaart? Ja, gij moet om Christus lijden, kruis verdragen, immer strijden; dood voor oogen, dag en nacht als een slachtschaap zijn geacht.

Maar door al die tegenheden, al dien jammer, dat geween, leidt Zijn hand ons hier beneden toch ter overwinning heen, want geen leven en geen sterven doet ons ooit Gods liefde derven, wier verrukking alle kwaad eeuwig ver te boven gaat.

Christen, strijd: Hij slaat u gade, die daar Boven voor u bidt, met Zijn blikken vol genade, als gij weenend nederzit. Christen, strijd: de zege lacht u; Christus wenkt u, Christus wacht u daar, waar zonder leed of pijn met Hem de overwinnaars zijn.

1912. .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen