De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Gebedsworsteling in donkere dagen.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gebedsworsteling in donkere dagen.

2 minuten leestijd

Ach, versmachtend naar genade, dorst, o God, mijn lijdend hart! Vader, slaat Gij dan niet gade al mijn tranen, al mijn smart? Levensbron, zou van Uw stroomen mij geen teug ten goede komen? Schenk mij toch, Alzegenaar, slechts één drup, één druppel maar!

Vader, Vader, ach, slechts éénen druppel van Uw troost, slechts één; tranen om voor U te weenen tot Gij luistert naar 't geween; kracht om vurig te verlangen, in 't geloof U aan te hangen; kracht, die door dit donker dal mij standvastig leiden zal.

Vader, dat U 't harte breke als mijn stem in tranen dooft en ik zuchtend van U smeeke wat Uw Zoon mij heeft beloofd! Vader, neen, in bange klachten laat Gij mij niet eeuwig smachten; 'k nader U en. Vader, Gij nadert immers ook tot mij?

Schijnt Uw hand mij af te weren, 'k zal met ongebroken moed dieper mij in 't stof verneeren, nader kruipen aan Uw voet. Moet ik schier van angst bezwijken, elke troostgrond mij ontwijken, vast mij hechtend aan Uw Woord, smeek ik in het duister voort.

Hoe? Gij, God der Waarheid, zoudt mij kermend aan Uw voeten zien, al mijn weedom zien en woudt Gij onbewogen van mij vliên? Gij een diepbedroefden, armen zondaar, zonder zielserbarmen aanzien en zijn lijdend hart troostloos sterven doen van smart!

Alles kunt Gij, Vader, ja, maar dit, mijn Vader, kunt Gij niet; hard U houden kunt Gij, ja, maar hard zijn. Vader, kunt Gij niet. Waarheid, neen. Gij kent geen logen! 's Heeren lust is mededoogen! Wie gelooft, die wordt verschoond, als verwinnaar eens gekroond!

Strijden wil ik, zegepralen! Dat Uw arm den moede schraag' als zijn armen macht'loos dalen en 't geweten hem verklaag'! Roep nog luider dan 't geweten mij, in duisternis gezeten. Uw genade, o Vader: „vrij, zalig en verlost zijt gij!"

Naar J. C. LAVATER.

1912.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 oktober 1912

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Gebedsworsteling in donkere dagen.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 oktober 1912

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's