De Eerekoning.

Verhoogt nu, al juichend, de poorten der zege, wijd open de deuren der wereld gesteld! . Nu heerscht in het Godsrijk de vrede allerwege: Hij nadert, de Koning, de Held !

Hij nadert; den dood valt de scepter uit handen; hij wijst ons vergeefs op het gapende graf; nu vallen des doodsengels slaven de banden den siddrenden handpalmen af.

Zij dragen voor boeien nu vroolijke palmen; het zuchten verstomt en zij zingen verheugd; de noodkreet des kerkers verwisselt in psalmen, de kommer verandert in vreugd.

Daar naadren der eeuwge heerlijkheid tolken, verzoening verkondend, in hemelsche pracht, en zoo als voor 't weerlicht de schuchtere wolken verdwijnt nu de treurende nacht.

In stille vervoering plengt - zuster der smarten - een wondere weelde haar tranen, en nu, vol zachte verteedring, nu smelten de harten, volj trouwe Verlosser, van U.

U, Heiland, U zoekt aller heiligen streven; zoo vast als de wijnrank om d' olmboom zich wringt, zoo volgt U de liefde door dood en door leven, de liefde, die alles bedwingt.

­Naar het Duitsch, 1912.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen