Vragenbus (Vervolg.)

Prof. Dr. J. I. Doedes spreekt in zijn bekend werk over de Nederl. Gel. belijdenis en den Heid. Cat. op blz. VIII en IX van de Voorrede over de Ned. Gel. bel. en den Heid. Cat. als van »de Belijdenisschriften der Nederlandsche Hervormde Kerk, als zoodanig nog altijd ook in deze 19de eeuw wettig erkend en te gebruiken*; gelijk hij op blz. XIII spreekt van degenen die »de Formulieren van eenigheid der Nederlandsche Hervormde Kerk« liethebben; terwijl hij op blz. XXIV schrijft van ïde aangenomen of erkende Belijdenisschriften der Nederl. Herv. Kerk*.

In 1880 en 1895 waren er dus volgens de Hoogleeraren Van Toorenenbergen en Doedes nog aangenomen en erkende Belijdenisschriften en waren de kinderen in het kerkelijk huisgezin nog aan die belijdenis gebonden.

Gelijk Dr. A. Kuyper in 1880 schreef: u deze Formulieren van Eenigheid zijn accoord van kerkelijke gemeenschap d. w. z. zij dié in onze kerken ('t was vóór de Doleantie! Red.) saam willen bidden, leven, lieven, loven, behooren in de belijdenis van hetgeen deze drie Formulieren behelzen, overeen te stemmen.*

En verder : »Ze zijn goedgekeurd door alle Gereformeerde Kerken, die op de Synode vertegenwoordigd waren; dus niet alleen door ónze Kerken, maar ook door die van Geneve, Nassau, Hessen, den Paljf, Engeland enz.* En »in 1815—'16 zijn ze kerkelijk accoord gebleven en tot op dezen oogenblik nog altoos de alleen officieele en eenig geldende belijdenis van deze leerstukken, die in onze Kerken bestaat.

Dat zijn nu toch heusch! geen kwajongens die hier aan 't woord zijn. En hun getuigenis is eenparig: "geen Kerk zonder belijdenis», »in onze Herv. Kerk zijn nog altijd de Symbolische Schriften of Formulieren van Eenigheid, waaraan de kinderen des huisgezins nog altijd te onderkennen zijn en waarnaast niet elke opvatting geduld mag worden.*

En dan schrijft Dr. Niemeyer van Bolsward 11 Febr. 1909 heel kalm in het Weekbl. voor de vrijzinnige Hervormden: onze Kerk een belijdenis? — zonderlinge vraag, want onze Kerk heeft immers geen belijdenis!«

En ook Ds. M. Beversluis schrijft zonder blikken of blozen: onder leervrijheid verstaat men den toestand, zooals die in onze Kerk feitelijk reeds van haar begin af (van 1816 af) bestaat, waarbij de voorgangers en de lidmaten der Kerk zelf beslissen, wat zij voor waarheid houden en overeenkomstig hunne overtuigingen gelooven, belijden, leeren en prediken* (Leervrijheid of leerdwang ? blz. 7),

Daar wordt alles maar even op z'n kop gezet.

Daar wordt maar even beweerd dat onze Herv. Kerk dagteekent van 1816 en dat ieder predikant te oordeelen heeft naar zijn eigen overtuiging, naar 't geen men zelf voor waarheid houdt,

't Is wel makkelijk.

Maar.... als we blz. 111 van de Acta van de Synode van 1847 opslaan lezen we: "onze Herv. Kerk dagteekent niet van 1816, evenmin als van 1618, maar van de Hervorming en hare vestiging. Doch onze tegenwoordige Kerkvorm is in 1816 in het leven geroepen.*

En slaan we blz. 390 van de acta van de Synode van 1912 op, dan vinden we daar: »Uwe Commissie kan zich vereenigen met de bewering in de toelichting van den Gereformeerden Bond ter verbreiding en verdediging der waarheid, dat noch in 1816, noch in latere jaren de Synode ooit heeft toegegeven, dat er geen kerkelijke leer of kerkelijke belijdenis zou bestaan en dat de hoofdwaarheden dier leer zouden mogen worden geloochend.*

Dat lezen we ook op blz. 132 en 137 van de Acte der Synode van 1841 waar staat »dat de oude en vaste grondslagen der Geref. Kerk bij de tegenwoordige kerkinrichting op geenerlei wijze waren losgerukt." Gelijk ook staat op blz. 4 van de Acte der Synode van 1816.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen