Uit het kerkelijk leven.

't Is jammer.

Heftig viel men ons aan in den beginne. Lukraak schoot men z'n pijlen af op ons. Toen werd het stil. Men had ons dood gemaakt. En op een doode schiet men niet meer.

Maar daar toonde de Geref. Bond wezenlijk nog teekenen van leven. Zou hij 't er weer bovenop halen?

En o! vreeselijk, nu gaat men wezenlijk al vertellen, dat de Geref. Bond het gewonnen heeft. Geen kwajongens zeggen dat. Neen, mannen van naam en gezag. Geen kleinigheidje! Er zijn er al die zeggen: laat het nu maar gaan, er is toch niets meer aan te doen; de toekomst van de Ned. Herv. Kerk is aan de mannen van den Geref. Bond!

Nu zijn dat profeten die brood eten. En eerlijk gezegd, vinden we het niet verstandig dat men zulke dingen zegt en schrijft.

Maar dat gebeurt ook al weer niet bij geval. Zoo goed als we slagen noodig hebben, hebben ook weer zulke dingen noodig.

Als we nu allen, die op den bodem der belijdenis staan, de positie maar begrepen, die we naar Gods bestel op dit oogenblik innemen mogen. Als we elkander eens konden begrijpen, verdragen, helpen.

Maar daar is 't nog ver vandaan.

En dat is de Achilles-hiel waar onze doodelijke plek zit. Waar we ook zéker door zullen vallen en omkomen — als God het niet verhoedt.

Vooral tusschen de „Confessioneelen" en de „Gereformeerden" gaat het niet goed.

We zagen het verleden week nog in het stukje uit de Vragenbus van Ds. Lingbeek, waar van confessioneele zijde openlijk een afkeuringsoordeel wordt uitgesproken over dén Geref. Zendingsbond.

Tot nu toe deed men dat niet. Zelf bleef men onder de ethischen zitten in een of andere zendingsvereeniging, maar men liet óns rustig in onzen kring van gereformeerden ; met onze zendingsfeesten, met onze zendingsvergaderingen, met onzen zendeling-kweekeling, met onzen onderwijzer. . . .

Maar daar valt plotseling Ds. Lingbeek bits uit met z'n schimpend oordeel: allemaal Kuyperianen! allemaal dominés, dien het... om een beroep te doen is!

Min! Maar 't is vreeselijk jammer. Als een bittere vijand van de waarheid nu zulken onzin verkocht was het nog wat.

Maar nu een man als Ds. Lingbeek; die daarmee zeker een stuk of wat predikanten van confessioneele richting, die vreeselijk benauwd zijn voor een collega van geref. richting, sterkt in hun domme vijandschap — doch die ook zeer zeker honderden pijn doet, onder de gemeenteleden en onder de predikanten, die sympathie hebben voor het werk van den Geref. Zendingsbond.

Vooral door den arbeid van onzen ijverigen secretaris, Ds. Beekenkamp, en den steeds vaardigen Redacteur van „Alle den volcke" Ds. van Ingen van Harderwijk, bloeit onze Geref. Zendingsbond. Onze zendingsfeesten slaan in. Onze kring van vrienden breidt zich uit. Een gunstig zendingsterrein wacht ons. Onze a. s. zendeling staat gereed om uit te trekken. Een onderwijzer staat naast hem om mee te gaan. Een tweede zendelingkweekeling wacht. Een arts zal volgen.

En niet alleen dat men nu van confessioneele zijde van verre blijft staan tusschen de ethischen, maar men slaat ons nu andermaal in het publiek in het aangezicht.

Eerst vertelde verleden jaar een niet onontwikkeld confessioneel man, een man van stand en positie, met stellige zekerheid, dat het den predikanten van den Geref. Zendingsbond er alleen om te doen was bij de spreekbeurten om . . . geld te verdienen.

Op het zendingsfeest betaalde men goed voor een beurt.

's Winters werden de spreekbeurten in de verschillende gemeenten dik betaald.

„Enkel een geldzaakje, bij die gereformeerden", zei die notaris.

En men weet, — dat de predikanten die een zendingsbeurt vervullen niets, niets anders ontvangen dan reiskosten. Hun sigaar en kopje koffie betalen ze dan dikwijls nog zelf.

En nu dit voorbij is, nu komt Ds. Lingbeek en gaat zeggen: heel dat gedoe van die geref. dominés met die spreekbeurten van den Geref. Zendingsbond is eigenlijk nergens anders veor dan om elkaar beroepen te bezorgen, bizonder in de steden.

Bah! En dan moet men weten, hoe het gaat. In de steden! Neen daar zullen de confessioneelen wel voor zorgen.

In Den Haag wel een confessioneel, maar geen Bondsman; in Amsterdam dito: wel een man als Ds. de Jong Schouwenburg of Ds. ter Linden, maar geen man als Ds. . Bieshaar of Ds. Beekenkamp.

In Rotterdam? Ds. Goslinga niet — wel een confessioneel.

In Leiden? Liever Dr. Plooy dan Ds. van Dorp.

Neen, het is de mannen vanden Zendingsbond gelukkig niet te doen om een beroep, (hoewel ze er niet onverschillig voor zijn, evenmin als de confessioneele heeren!) maar wat is het gruwelijk jammer, dat een man als Ds. Lingbeek zich er voor leent, om dit gevaarlijke wapen te gebruiken en onzen arbeid op zendingsterrein zoo mogelijk in het hart te treffen en neer te slaan.

Wat moet de vijand nu van zulk een strijd onder de broederen zeggen?

Is het niet rechtvaardig, als de Heere den last der verdrukking nog zwaarder gaat maken over ons en onze Kerk, totdat we eindelijk saam naar de gereformeerde waarheid gaan vragen, om saam te wandelen in de wegen des Heeren?

We moeten meer, méér slagen nog hebben. Neen, ons is niet de victorie.

Als de Heere het niet verhoedt zijn we den ondergang nabij.

Die ellendige broedertwist .... Dat van verre blijven staan, waar men aan elkanders zijde gevonden moest worden. . .

„Verdeel en heersch!" zegt de duivel. En Gods Gemeente weet het van ouds dat het moet zijn:

Ai ziet, hoe goed, hoe lieflijk is 't, dat zonen Van 't zelfde huis, als broeders, samen wonen.

Misverstand.

Over de Evangelisatie te Feyenoord is het laatste woord nog niet geschreven. Ook in de „Vragenbus" van Ds. Lingbeek (die den laatsten tijd nacht en dag met den Geref. Bond bezig is) wordt er weer eens over gesproken. En jammer genoeg weer eens een keertje om die Evangelisatie in een kwaad daglicht te zetten.

Nu moeten we eerlijk zijn. Ds. Lingbeek zegt zelf, dat er te Feyenoord twee ethische predikanten staan en de inzender en Ds. Lingbeek beide vinden geen oorzaak om er hun afkeuring over uit te spreken dat daar geëvangeliseerd wordt.

Maar nu heeft een inzender Ds. Lingbeek wijs gemaakt, dat de Evangelisatie ook laat preeken, als er in Feyenoord een confessioneel predikant preekt. Als Dr. de Liud van Wijngaarden in de kerk preekt is de Evangelisatie gesloten, maar als een confessioneel prediliant preekt, b.v. Ds. Krop van Rotterdam, dan is de Evangelisatie niet gesloten en dus: men preekt te Feyenoord tegenover confessioneele dominé's.

Voelt ge niet aanstonds, lezer, waar het heen moet ? Er is weer een dolk in de maak. En die dolk zal men nog weer eens gaan gebruiken om de Gereformeerden te treffen.

Wat is nu de zaak? In Feyenoord staan twee ethische predikanten, waarvan de een er niet over denkt om gereformeerde of confessioneele predikanten uit te noodigen in zijn plaats te preeken; maar de ander doet dat wel.

Nu beoordeelen we dat voor 't oogenblik niet. Hoewel ieder aanstonds voelt, dat het hier iets „bizonders" is.

Zoo heeft Dr. de Lind van Wijngaarden wel eens voor dien ethischen dominé van Feyenoord gepreekt. Ook Ds. Gunning van Oud-Beierland (nu te Schooorewoerd).

De vrienden van de Evangelisatie trokken dan naar de kerk. Het Evangelisatielokaal was dan gesloten. Wat men had kunnen doen, daar de ethische Feyenoordsche dominé aan de Evangelisatie van bedoelde beurten kennis had gegeven.

Als er weer zoo'n dominé kwam in de kerk — zou weer een kennisgeving komen bij het Bestuur van de Evangelisatie. En als het Bestuur dan oordeelde dat het goed was (want men moet met dien eenen Feyenoordschen dominé oppassen, zooals bekend is), dan zou men weer zoo handelen. De Evangelisatie zou gesloten worden en allen naar de kerk!

Maar nu is dat zaakje weer uit, om voor een heelen dag een gereformeerden dominé te vragen in Feyenoords kerk.

Alleen gebeurt het wel eens, dat men Zaterdags in de Kerkbode leest, dat Ds. Krop van Rotterdam voor Ds. Monsma preekt te Feyenoord, b.v. een Zondagavondbeurt.

Daar weten de vrienden van de Evangelisatie dan niets van. Daar weet de predikant die 's Zondags in de Evangelisatie komt niets van.

Dat gaat zóo maar. Wat afgesproken is tusschen het Bestuur van de Evangelisatie en Ds. Monsma gebeurt dus niet. Er komt geen bericht eenigen tijd te voren. En men voelt toch wel, dat een Evangelisatie, die week aan week de dingen te regelen heeft en in alles toont — ook financieel — Kerk-opbouwend te willen werken, toch behandeld wil worden zooals men fatsoenlijke menschen behoort te behandelen.

Dat Ds. Krop optreedt in de kerk te Feyenoord is best.

Maar om door Ds. Monsma de Evangelisatie te laten omkegelen, daar komen we nog niet in.

Is de ethische kiesvereeniging heengegaan, omdat men het in zulk een strijd als te Feyenoord gestaag gevoerd wordt, niet kon uithouden, de Evangelisatie hoopt het door 's Heeren hulp en onder Zijn gunstrijken zegen nog uit te houden, totdat de tijd daar is, dat dé Heere het Woord Zijner waarheid weer op den kansel brengt in onze Herv. Kerk.

Jammer, dat men ook hier — waar men de dingen zoo goed weet — weer wapenen tracht te smeden om ons te bestrijden; in plaats dat men de doorzichtige intriges en listige listen der vijanden openlijk aan de kaak stelt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen