Staat en Maatschappij.

Da oorlogsbegrooting en de Socialisten.

Het Volk heeft aangeboden een Concentratie-Kabinet het regeeren mogelijk te maken, door eventueel „voor 'n keer" vóór eon „zuinige" oorlogsbegrooting te zullen stemmen.

Het Handelsblad, deze voorwaarde besprekend, zegt:

„De socialisten beloven vóór een oorlogsbegrooting te zullen stemmen, mits maar het eindcijfer der oorlogsbegrooting, thans bereikt, niet hooger klimme.

Wij hopen hartelijk dat geen concentratieministerie zich voor een overeenkomst op dien voet zal laten vinden. 'Wij hopen dat geen liberaal minister van oorlog zich zal verbinden de kosten der landsverdedigmg niet op te voeren, ook al meent hij dat de veiligheid van het land, het belang der landsverdediging dit eischt."

Dat hopen we mét het Handelsblad... vreezen wij zeer.

Veel liever, zegt het blad, zien wij eene oorlogsbegrooting vallen, veel liever zien wij een mogelijk concentratiekabinet, dan plaats maken voor een liberaal zakenkabinet, dan dat wij de zaak van de landsverdediging zouden laten offeren voor den steun der sociaaldemocraten ....

De woorden zijn mooi.

We zullen toch veilig doen even op de daden te wachten.

De Coalitie en de Gezangen.

Een inzender in „de Nederlander" had in een lang ingezonden stuk betoogd, dat velen in de Herv. Kerk niets, van de coalitie moeten hebben, omdat dan de gezangen in de Herv. Kerk wel eens konden worden afgeschaft. Want men kan die Dr. Kuijper toch maar in niets vertrouwen!

Welnu — zoo betoogt een andere inzender, gij kunt gerust zijn, nu het Rechtsche Ministerie weggejaagd is.

Want de gezangen blijven in de Herv. Kerk. En de heeren Borgesius, Bos, Troelstra en Duys zijn bezig om een nieuwen gezangenbundel te maken, die aan den bestaanden zal worden toegevoegd ....

De Hervormde Kerk boft toch maar!

Subsidie, School en Kerk.

In „de Nederlander" lazen we het volgende:

Principieel verschil.

Nu en dan wordt de eisch : gelijke financieele behandeling van openbare en bijzondere school op één lijn gesteld met het verlangen naar meer geld voor predikantstractementen. Wij moeten met alle kracht tegen die gelijkstelling opkomen.

Voor de school vragen wij niet om meer geld, maar eischen wij recht. Wij mogen niet toelaten, dat de wet voorrechten toekent aan hen die ons volk van zijn Bijbel vervreemden boven hen die het volk een Christelijke opvoeding willen verzekeren. Door de financieele bevoordïeling van den een wordt de ander onderdrukt. Daarom mag en moet voor den Christen, op politiek gebied, de eisch van gelijkstelling altijd bovenaan staan, en mogen wij ons door de valsche voorstelling van de voorstanders van het huidig onrechtvaardig stelsel, alsof het ons om geld uit de Staatsruif te doen ware, nooit van den weg laten brengen.

De quaestie van de subsidie aan kerken is een geheel andere. Hierbij is van recht noch onderdrukking sprake. Zelfs kan men, op Christelijk standpunt staande, tegen al zulke uitkeering principieel bezwaar maken. Wij treden in die quaestie nu niet in, als liggende geheel buiten de lijn van de actueele politiek, dank zij vooral aan hen, die tegen wijziging van art. 171 Grondwet zoo'n groot bezwaar hebben gemaakt. Maar wij kunnen geen oogenblik toegeven, dat beide quaesties van eenerlei aard zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen