Vacantie

Reeds schreef onze Penningmeester een enkel woord over dit onderwerp. En zijn woord was een klaagzang, daar de vacantie tijd hem zoo weinig postwissels voor het Leerstoelfonds brengt. Wie ook wel eens over vacantie mogen schrijven? De predikanten.

Want ja, ze nemen vacantie. Maar ze krijgen nooit vacantie. Er is voor deze zaak niets geregeld in onze Kerk. Voor hun preek-beurten moeten ze zelf zorgen. En vooral op een dorp brengt dat zéér veel bezwaren met zich, niet zelden belangrijke extra uitgaven. Hun catechisaties mogen ze eigenlijk niet gedurende hun vacantie nalaten, want in hun beroepsbrief, staat, dat ze gedurende het gansche jaar wekelijks moeten worden gehouden, evengoed als er wekelijks gepreekt moet worden. En zoo wordt de vacantie voor de predikanten dikwijls heel moeilijk.

Heel moeilijk, omdat ze eigenlijk geen vacantie mogen nemen. Omdat ze voor plaatsvervangers moeten zorgen. Omdat dit dikwijls met extra uitgaven gepaard gaat — terwijl hun tractement doorgaans toch al niet zoo is, dat ze eens recht onbezorgd vacantie kunnen hebben.

Ons dunkt men moet den predikanten officieel vacantie geven. En tijdens die vacantie moesten de extra uitgaven, die noodig zijn om in de preekbeurten te voorzien, door de Kerkvoogdij  gedragen worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen