Vragenbus.

VRAAG. Moeten volgens de Reglementen onzer Herv. Kerk bij de doopsbediening de bekende woorden uit Matth. 38:19 : "ik doop u in den naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes" gebruikt worden, of staat het ook vrij om andere formules te bezigen ? ANTWOORD. De willekeur in onze Herv. Kerk is verbijsterend groot. Men durft zoo ongeveer alles te doen en praat dan alles maar goed, met de woorden "geest, bedoeling, hoofdzaak der leer." Die woorden "geest en hoofdzaak« is een kapstok waar alles aangehangen wordt.

Zoo scharrelde men hier en daar, ook allerwonderlijkst met de z.g.n. doopformule.

Toch vergeet men, dat in onze Herv. Kerk steeds de gewoonte geweest is om de woorden van Matth. 38:19. te gebruiken. Iets, wat zoo vast stond, dat men er nooit over gedacht heeft om eenig voorschrift dienaangaande in de Reglementen te zetten. Zoo zeker als men bij den Doop water gebruikte - -symbool van Christus' bloed — even zeker gebruikte men ook de woorden: in den naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes.

De Synode onzer Herv. Kerk heeft dan ook altijd verondersteld, dat de predikanten en de Kerkeraden in deze geen voorschrift noodig hadden en vertrouwden dat de Doopsbediening zoo stichtelijk mogelijk zou toegaan, waartoe de Synode b.v. aanried »dat , de leeraren zich van het doop-formulier nipt dan met bedaarden ernst bedienen* (schrijven der Synode van XI Juli 1817.)

Maar — wat het meest vanzelf spreekt en wat tot de oudste gewoonten in onze Herv. Kerk behoort, gaan de Modernen ruw, wederrechtelijk, onstichtelijk en smalend veranderen en verwerpen.

Zoo ook het gebruik van de woorden: »in den naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes.«

Men stelde er allerlei dwaze formules voor in de plaats.

Iets, wat in de Synode herhaalde malen is besproken en telkens ernstig afgekeurd.

In 1868 en '69 o.a. kwam deze zaak ter sprake in de vergadering der Synode en daar men wist, dat er telkens wonderlijke dingen zich voordeden, besloot men aanvankelijk om in art. 14 Regl. voor de Kerkeraden in te voegen »met de gebruikelijke formule aan Matth. 28:19 ontleend: Dat vond de Synode wenschelijk en dringend doodzakelijk.

Maar in 1870 heeft men die invoeging in art. 14 toch weer teruggenomen, daar men het eenvoudig overbodig en onraadzaam vond. 't Sprak immers van zélf, dat in onze Herv. Kerk op de aloude wijze gedoopt werd en de Synode gaf hare ernstige afkeuring te kennen over elke willekeurige afwijking, (welke aan den doop zijn eigenaardig karakter ontneemt en de stichting der gemeente grootelijks benadeelt*. (Zie Kerkel. Courant van 28 Juli 1868 No. 20).

Dat dus in 1870 'niet is voorgeschreven, dat men de bekende doopformule moest gebruiken, vindt niet z'n oorzaak in het feit, dnt de Synode eigenlijk liever ieder meer vrij liet om bij den doop te zeggen wat hij wilde. Want juist het tegenovergestelde is het geval.

Men ging van de gedachte uit: het gebruik van de doopformule spreekt van zelf; en iets wat vast staat onder allen reglementeert men niet.

Dat blijkt uit hetgeen de Synode nadrukkelijk schreef:10. dat aangezien de Ned. Herv. Kerk, van haren oorsprong af, geen anderen Christelijken doop gekend heeft, dan die op de ook thans nog meest gebruikelijke wijze geschiedt, eene nadere wetsbepaling daaromtrent in onze Kerkelijke reglementen voor overbodig mag gehouden worden enz.«

Tot 1896 bleef deze kwestie, oogenschijnlijk, rusten. In dat jaar kwamen echter bij de Synode verscheidene voorstellen in, om in art. 14 Regl. Kerkeraden achter «plaats hebbe» te voegen: «in den naam des Vaders en des Zoons des H. Geestes". Zij waren het gevolg van de eigendunkelijke en onstichtelijke handelingen van Ds. Hoevers te Stolwijk.

Op voorstel der rapporteerende Commissie werd, met 12 tegen 7 stemmen besloten het verplicht. gebruik der doopsformule niet te reglementeeren. Echter werd met 10 tegen 8 stemmen een voorstel aangenomen van Dr. A. W. Bronsveld, om een circulaire aan de Kerkeraden te richten, om toe te zien, dat bij de Doopsbediening de woorden ontleend aan Matth. 28:19 worden uitgesproken.

Deze circulaire is van den volgenden inhoud: Aan de Algemeene Synode der Nederlandsche Hervormde Kerk is het onbetwistbaar gebleken, dat bij de bediening van den Doop in de Ned Ned. Herv. Kerk niet altijd de woorden worden uitgesproken, welke zijn ontleend aan Matth. 28 : 19.

De Synode acht het, op grond van onderscheiden overwegingen, niet noodig een bepaling in onze Kerkelijke Reglementen op te nemen, waarbij het gebruik der bedoelde woorden verplicht wordt gesteld.

Zij gevoelt zich echter gedrongen, er haar leedwezen over uit te spreken, dat van de oude wijze van Doopsbediening de eenige welke onze Kerk kent, door sommigen wordt afgeweken en daardoor ergernis wordt gegeven aan velen. Daarom draagt zij het u op, toe te zien, dat bij de bediening van den Doop in uwe gemeente steeds worden uitgesproken de woorden, aan Matth. 28 : 19 ontleend*.

Men ziet uit dit alles, dat het steeds als een van zélf sprekend ding is beschouwd, dat in onze Herv. Kerk gedoopt wordt met de woorden »in den naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes", en de Kerkeraden moeten toezien, dat zulks steeds en overal geschiedt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen