Uit de Pers.

De Vrouw en de Stembus.

In "de Alblasserwaard en de Vijf Heerenlanden", een te Sliedrecht verschijnend antirev. weekblad lezen we:

Vrouwen vragen stemrecht.

Dat is in 't buitenland zoo en ook te onzent hoort men die vraag.

In 't buitenland en met name in Engeland leidde deze actie voor vrouwen-stemrecht tot zeer pijnlijke tooneelen en de bekende "suffragettes" gaan nog steeds voort, de maatschappij, die haar het stemrecht niet geven wil, te beoorlogen door het volvoeren van allerlei misdaden.

Zoover kwam 't bij ons niet.

Het bleef in ons land bij een zeer vreedzame - betooging op het Haagsche Binnenhof, bij een protest, bij een adres, bij een geestdriftige vergadering en andere dergelijke volkomen wettige middelen, gelijk we ook hopen voor Engelsche tooneeltjes steeds bewaard te blijven.

De vrouwen voeden thans hoop.

Van het ministerie-Heemskerk hadden zij niets te wachten, maar nu staat haar zaak er een weinig anders en beter voor. Zelfs in de Troonrede werd gesproken van een wegnemen der beletselen, die thans nog in de Grondwet gevonden worden.

Dan zijn ze er nog wel niet.

Maar dan is de weg toch vrij.

En een volgende stembus, zoo hopen ze, zal haar dan de volledige overwinning verschaffen. Als eerst maar de Grondwet den slagboom opheft, dan zal naderhand een nieuwe Kieswet de vrouwen wel geheel brengen, waar ze willen zijn.

De vrouw vraagt stemrecht.

En het is een feit, waar we trotsch op zijn, dat uit de rijen en kringen onzer christen-vrouwen bijna geen weerklank wordt gehoord.

Misschien is er hier of daar een enkele uitzondering, En is die er nog niet, dan komt die binnenkort wel. Och dat gaat altijd zoo. Als hier of daar een dwaling luide gepredikt wordt, dan zijn er altijd wel enkelen onder het christenvolk, die zich onder de bekoring ervan laten brengen en meedoen.

Zie het aan 't socialisme. We kregen de christen-socialisten.

Zoo ook met de vrouwen-bevreging; er zullen wel enkele vrouwen van positief-christelijke belijdenis komen, die op dezen stroom mee afdrijven... maar 't zullen uitzonderingen zijn.

»Onze vrouw doet niet mee."

***

Wij spraken van een dwaling.

Laat men dit goed verstaan. Goed inzien, waar de dwaling schuilt.

Het staat toch niet zoo, dat het op zichzelf ongeoorloofd zou moeten worden genoemd, wanneer een vrouw een stem uitbracht. De Overheid, die in bepaalde gevallen van de vrouw ook belasting vraagt, kan haar wel degelijk ook in bepaalde gevallen het stemrecht verleenen en onze vrouwen, in zulk een geval verkeerende, zouden er in 't minst geen kwaad in zien, om van dat recht ook gebruik te .maken.

Waarom zouden ze niet?

Het opkomen voor den krijgsdienst — om maar .iets te noemen — dat voelt ieder dadelijk, strijdt tegen de natuur zelve der vrouw. Maar 't invullen van een stembiljet in 't geheel ntet. In menige vereeniging, waar ze lid is, dóét de vrouw dat reeds en zelfs in een publiekrechtelijk lichaam als het waterschap is, brengt ze haar stem uit.

Dat dus is geen dwaling.

Over de vraag, of wij zullen bevorderen, dat de .vrouw-gezinshoofd meestemt, heerscht geen eenstemmigheid onder ons. Maar nog nooit heeft iemand durven beweren, dat het niet mag; dat het strijden zou met onze beginselen.

***

Waar schuilt de dwaling dan ?

In den geheelen opzet der zaak. In den grondslag dezer actie. Het fondament, waarop deze vrouwen bouwen, deugt niet.

Zij staan met beide voeten op den bodem der moderne vrouwenbeweging, die de gelijkheid van man en vrouw predikt.

Dat gaat tegen ons beginsel. Dat gaat tegen Gods Woord.

De vrouw is niet de gelijke van den man, zij is een andere dan de man. Zelfs reeds voor den val was het: Adam is eerst gemaakt, daarna Eva. En de apostelen in het Nieuwe Testament vermanen de gemeente, om toch de goddelijke ordinantie, welke den man stelde als het hoofd der vrouw, niet te overtreden.

Gods ordinantiën zijn de vrouw nooit tot schade geweest.

Het christendom alleen is in staat gebleken de vrouw uit den toestand der slavernij op te heffen.

Maar onze moderne vrouwenbeweging wil van dit alles niets weten.

Zij plaatst de vrouw in elk opzicht als de gelijke naast den man.

Zij begaat twee dwalingen.

Eerst hangt zij de dwaling aan van het algemeen stemrecht, dat droomt van een aangeboren recht, om te mogen meestemmen.

En dan komt daar de tweede dwaling bij, die den Staat beschouwt als 'n optelsom van zooveel mannen plus zooveel vrouwen, vrouw en man volkomen aan eIkaar gelijk maakt en stelt, en dan op grond daarvan zegt zooveel zielen, zooveel stembiljetten.

Zulk een recht nu ontkennen we.

En daarom mogen onze christen-vrouwen gewaarschuwd zijn, dat ze zich in dézen stoet nooit laten inlijven!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen