Uit de Pers.

Ook "Christelijk Schoolblad" schrijft over de ideeën van Dr. Kromsigt in zake „Christelijke Overheidsscholen", We nemen gaarne hier over wat we lazen, gevloeid uit de pen van een man uit de practijk. 't Kan z'n voordeel hebben, wanneer mannen in de practijk levend en oud geworden ons nog eens zeggen, wat volgens hen „de eenig denkbare oplossing der moeilijkheid" is.

Het „Christelijk Schoolblad" van 7 Nov. j.l. schrijft dan:

Christelijke Overheidsscholen.

Het Nationaal Christelijk Schoolcongres, te Utrecht gehouden, is ook daardoor merkwaardig geworden, dat de meest vasthoudende en meest overtuigde voorstander en pleitbezorger van de christianiseering der Overheidsschool er gelegenheid kreeg om zijne denkbeelden dienomtrent te ontvouwen en de wegen en middelen aan te wijzen, die, naar zijne meening, tot het gewenschte doel kunnen leiden en welker toepassing niet onmogelijk is.

Dr. P. J, Kromsigt heeft dat kunnen doen in een betoog, dat zijn samenvatting vond in elf punten, die den gang er van aangaven.

Hij vond een aandachtig gehoor, waarvan deovergroote meerderheid stellig overtuigd was, dat wat hij aanbeval, buiten alle denkbaarheid van verwezenlijking ligt, en dat dit aanstonds blijken zou, wanneer de uitvoerbaarheid beproefd werd.

Maar het zeer talrijk gehoor toonde aan zijne eerlijke overtuiging recht te willen laten wedervaren, al keurde het in zijne meerderheid den aangeprezen weg een doodloopend pad.

Wij verheugen er ons over, dat het congres-bestuur volle ruimte gelaten heeft om ook de meening van hen, die de Christelijke Overheidssohool mogelijk achten, tot uiting te doen komen, al viel, strikt genomen, een zoodanig onderwerp niet binnen den kring, dien een Christelijk Schoolcongres zich zou atbakenen.

De drang om de actie voor Christelijk onderwijs ook te richten op de christianiseering van het openbaar onderwijs is uiteraard mede een uitvloeisel van de meening, dat de voorstanders van Christelijk onderwijs al te gereedelijk de openbare school hebben losgelaten om slechts heil te verwachten van bijzondere scholen.

In, den grond der zaak ligt daarin de tenlastelegging van eenzijdigheid en misschien egoïsme.

De groote meerderheid der voorstanders van Christelijk onderwijs acht de openbare school daarvoor geheel onbruikbaar, zeer enkele plaatselijke uitzonderingen daargelaten.

Zij heeft de neutrale school als de eenig mogelijke aanvaard, waar de schoolbevolking gemengd is, doch voor de positief-Christelijke opvoeding ook door en in de school begeert zij geen andere dan de school met den Bijbel.

Zij ziet zeer wel in, dat de Overheid van eene zoozeer gemengde bevolking zulk eene school niet geven kan. Zelfs als er geen Roomsch-Katholieken en Israëlieten waren, zou de Overheid nog op verzet stuiten, wanneer zij de volksschool op positief-Christelijken grondslag wilde vestigen.

De eenig denkbare oplossing der moeilijkheid voor eene Overheid, die het onderwijs wil helpen verzorgen, maar geen godsdienstige overtuiging mag krenken, is het belanghebbenden zelven mogelijk te maken scholen te stichten en te onderhouden, voorts scholen te steunen, die kennelijk door vele ouders begeerd worden, en eindelijk, waar alle voorziening van de zijde van ouders of belangstellenden ontbreekt, zelve scholen in het leven te roepen, die dan voor alle kinderen toegankelijk moeten zijn.

Alleen aan zulke scholen, waarin leeringen verspreid werden, die in strijd waren met de wetten des lands, inet de zedelijkheid of die tot verzet tegen de Overheid aanspoorden, zou zij het bestaansrecht en dus ook steun moeten ontzeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen