De lofzang in stilheid.

(Een lied zonder woorden.)

Welzalig die in 's Heeren Tempelhoven, de hoornen grijpend van 't Altaar, mag wonen, om gestadig daar, als in zijn nest de zwaluw. God te loven.

Bij 't Heilige is het veilig, en daar rooven de rust hem onheil noch gevaar; daar wordt hij klaarder steeds gewaar, dat opwaarts hem Gods vinger wyst. — Daarboven woont Isrels Heer' bij Sions lofgezangen, ook bij zijn harp, ook bij zijn lied. — Maar, hoor, hem overstemt het heerlijk Hemelkoor;  hem overstelpt verrukking; van verlangen bezwijkend in den voorhof, stijgt van veer zijn lof stil staamlend mede op tot den Heer'.

1913.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen