Staat en Maatschappij.

Afgewezen.

De voorstanders van het beginsel, om tegelijkertijd met de herziening van de Grondwet in zake het kiesrecht ook het onderwijsartikel aan de orde te stellen, hebben nul op het rekest gekregen.

Op de vraag toch, die in het Voorloopig Verslag op Hoofdstuk I der Staatsbegrooting gedaan werd, betreffende de bedoeling der Regeering omtrent hetgeen zij in de paragraaf omtrent Grondwetsherziening in de Troonrede neerschreef, of die herziening zich uitsluitend zal bepalen tot het kiesrechtvraagstuk, eene bedoeling die vele leden ondenkbaar achtten in verband met eene wijziging van artikel 192, antwoordt de regeering in hare memorie van beantwoording: dat een voorstel tot herziening van art. W2 der Grondwet van het Kabinet niet te verwachten is. Zoodanig voorstel, zoo betoogt het Kabinet, zou niet passen bij de bepaalde taak die der regeering door den uitslag der verkiezingen is voorgeschreven. Het aan de orde stellen van eene herziening van art. 192 zou het karakter dragen van een compromis, dat de regeering niet zou kunnen aanvaarden.

Blijft de regeering bij deze hare meening, dan is het daarmede duidelijk uitgesproken, dat zij op samenwerking met de rechterzyde een prijs stelt. Immers de herziening der Grondwet, waarbij gelijktijdig artikel 80 en artikel 192 wordt ter hand genomen, is de eisch die de voorstanders der bijzondere school voor samenwerking met het Kabinet-Cort van der Linden schier unaniem hebben doen hooren.

En die eisch is niet overdreven, maar billijk, want zal een Grondwetsherziening zijn tot stand gekomen alleen ter oplossing van het kiesrechtvraagstuk, dan kan men op zijn vingers narekenen, dat van eene herziening an artikel 192 in de eerste tien jaren niets meer komen zal. a B d

En daaraan mogen zij, die de rechten van het bijzonder onderwijs in de Grondwet willen vastgelegd zien, niet mededoen.

Wij betreuren het antwoord der regeering, omdat daarmede opnieuw de schoolstrijd zal ontbranden.

De verantwoordelijkheid daarvoor komt echter niet voor onze rekening, maar voor rekening van het nieuwe Kabinet.

De Hervormde Kerk in den hoek.

De Hervormde Kerk in den hoek. Aan de regeering werd de vraag gedaan — onlangs vestigden we er de aandacht op — of het Kabinet voornemens is het verleenen van eene speciale bescherming aan de Hervormde Kerk, bij voorbeeld door verhooging van bijdragen uit 's lands kas te bevorderen?

Voor het stellen van die vraag in de afdeelingen der Kamer bestond wel eenige reden.

Van zekeren kant werd bij gelegenheid der verkiezingen op het gevaar gewezen dat de Hervormde Kerk van de zijde der coalitie dreigde. Door het Kabinet-Heemskerk werd niet voldoende rekening gehouden met de positie die deze Kerk in ons volksleven behoort in te nemen. De belangen der Hervormde Kerk werden schromelijk verwaarloosd, waardoor de Kerk haren invloed inboette.

Uit dien hoofde kon dan ook aan de coalitie geen steun verleend worden. De vrijzinnigen, die zooveel beter voor de belangen der Kerk zouden opkomen, en die dit ook op allerlei manier beaamden, werden met het vertrouwen van deze palstaanders voor de Hervormde Kerk begiftigd.

Met belangstelling zag men nu naar de. daden van deze vrienden der Hervormde Kerk uit. Vandaar de vraag, die aan het vrijzinnige Kabinet gedaan werd.

En wat antwoordt nu de regeering op deze vraag ?

Het Kabinet is niet voornemens eene speciale bescherming aan de Hervormde Kerk te bevorderen; d. w. z. dat er dus geen sprake is van het bevorderen van verhooging van bijdragen uit 's lands kas.

Dit antwoord moet voor de vrijzinnigen, die bij de verkiezingen van liefde voor de Hervormde Kerk zoo blaakten, zoomede voor de ijveraars onder de Hervormden om het aantal vrijzinnige zetels zoo hoog mogelijk op te voeren, wel spijtig zijn.

Natuurlijk zal men van die zijde met het ministerieele antwoord geen genoegen nemen.

Wij verwachten dan ook over dit punt bij de begrootingen een warm debat.

Niet geheel juist.

In het vorig nummer van ons blad schrijft Verax {?) in een ingezonden schrijven over „politiek". In dat stuk wordt menige opmerking gemaakt, die ook ons zeer juist toelijkt. Toch wil het ons voorkomen dat op één punt de schrijver misgaat en het is noodig, om misverstand te voorkomen, daarop even de aandacht te vestigen.

Wij bedoelen het vereenzelvigen van het Kabinet-Heemskerk met de anti-revolutionaire partij.

Nadat de inzender verschillende bezwaren heeft geuit voornamelijk tegen het beleid van den afgetreden minister van Binnenlandsche Zaken, maakt hij deze opmerking: „Bij vele Hervormde anti-revolutionairen begint zich de vrees baan te breken, dat hunne belangen op die wijze (het veronachtzamen hunner belangen door minister Heemskerk) niet veilig blijken bij de anti-revolutionaire partij."

Die conclusie nu klopt niet op de aangevoerde argumenten en daarom is zij niet juist. Daarvoor had toch aangetoond moeten worden dat de anti-revolutionaire partij, en niet een lid dier partij, ook al was hij raadsman der Kroon, in gebreke blijft.

En dit laatste is moeilijk aan te toonen.

Wel het tegendeel.

Wij verwijzen daarvoor b.v. naar de samenstelling van het Centraal Comité. In het dagelijksch bestuur van dit Comité, bestaande uit 5 leden, zitten naast Dr. Kuyper niet minder dan 4 Hervormden.

En evenmin is in het bestuur der A. R. Kamerclub van eenige achteruitzetting sprake. Immers bestaat het geheele bestuur dier club uit Hervormde anti-revolutionairen.

Van eene vrees dat de belangen der Hervormde anti-revolutionairen niet veilig blijken bij de anti-revolutionaire partij, kan dus bezwaarlijk gesproken worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen