Uit het kerkelijk leven.

Het recht der Modernen in de Herv. Kerk.

V.

Toen in 1816 aan onze Gereformeerde Kerk een nieuwe bestuursinrichting werd opgelegd door de hand des Konings, die de rechten der Kerk eenvoudig verkrachtte, is in zijn naam met ronde woorden den volke bekend gemaakt, dat de leer der Kerk dezelfde bleef.

En aan de Syiiode zoowel als aan alle Kerkbesturen werd opgedragen, voor die leer der Kerk zorg te dragen, dat zij gehandhaafd bleef.

Er werd in 1816 niet met vage terman als „handhaving van het Evangelie" of „handhaving van de beginselen van het Protestantisme" of iets dergelijks gesproken.

Neen, het ging om de oude leer neergelegd in de Formulieren van Eenigheid.

En die zou moeten worden gehandhaafd.

De ongerusten konden dan gerust zijn...

Maar men was in de Kerk toch nog niet zoo héél gerust.

En in Juli 1816 kwam er een adres bij de Synode, van eenige Bedienaren des Goddelijken Woords, onder het ressort der voormalige Klassis Leyden en Nederrijnland en van Woerden en van Overrijnland."

In dat adres werd geïnformeerd „hoedanig het Algemeen Reglement van kerkelijk Bestuur in vergelijking met de vorige reglemtnten en inrigtingen, die tot hiertoe inde Gereformeerde Kerk hebben plaats gehad, moet worden beschouwd, met name de onderteekening der formulieren van} eenigheid, de belofte van geen accomodatie met de Remonstranten enz. — waarbij tevens is ontstaan de vraag, of door de schikking en regeling van het godsdienstig onderwijs de eenmaal vastgestelde en aangenomen leer verandering of bepaling zoude kunnen ondergaan; verzoekende de adressanten op deze punten van bezwaar eene genoegzame en geruststellende opheldering."

Héél gerust was men dus nog niet in zake de onderteekeningsformule voor de proponenten, in zake de Remonstrantsche leeringen in de Kerk en het godsdienstonderwijs op de catechisatie.

En men vroeg aan de Synode wat beginsel onder het nieuwe Algemeene reglement zou worden vastgehouden.

De Synode benoemde een Commissie om een antwoord op dit adres op te stellen.

De Utrechtsche hoogleeraar Prof. H. Royaards bracht uit naam van die Commissie rapport uit en de Synode vereenigde zich met dat rapport.

De hoofdinhoud van het rapport was:

1e. dat alle leeraars, die voor 1816 het ambt aanvaard hadden, dezelfde roeping hadden en hielden nu er een nieuwe vorm van Kerkregeering  was gekomen, want d« leer der Kerk en de eischen derzelve waren dezelfde gebleven; iets, wat door de woorden van Zijne Excellentie den Heer Commissaris-Generaal reeds duidelijk was uitgedrukt:

2e. dat de Hoog-Eerwaarde Synode zóo aan de leer der Hervormde Kerk en de handhaving derzelve gehecht was „dat ze de verpligting tot handhaving der leer,

die overeenkomstig het Woord van Ood in de formulieren van eenigheid der Nederlandsche Kerk vervat is, bij handteekening laat bevestigen door zulken, van wie men meent dit, te moeten vorderen."

Dat laat aan duidelijkheid niet te wenschen over.

Want immers nu werd met ronde woorden verklaard, dat er geen nieuwe Kerk gesticht werd, maar dat het de aloude Geref. Kerk was en bleef.

Immers er was een onverbreekbare belofte vóór en na 1816 die al de leeraars, al de leden van kerkelijke Besturen enz. moesten afleggen:

„om de leer te handhaven, welke overeenkomstig het Woord van God in de formulieren van Eenigheid der Nederlandsche Hervormde Kerk vervat is."

Dat leest men duidelijk in het rapport van Prof. Royaards, 16 Juli 1816 uitgebracht, waarmede de Synode zich vereenigde.

Doch er is nog méér.

{Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen