FEUILLETON.

(Nadruk verboden.)

5) In 't licht der historie.

Dat licht bestraalt voor ons in 't verleden een tijd van bloedige worsteling, een periode van gulden glorie, maar óók een dag van diepen val.

De bloedstrijd onzer vaderen was een heldentijdperk, en wat het schoonste is, die tijd preekt ons van een heldenmoed des geloofs,

Zijn niet dit de schoonste momenten, door onze schilders gepenseeld, door onze dichters bezongen, waarin de mannenmoed onzer helden omstraald was door den aureool van hun kinderlijk geloofsvertrouwen ; als de zenuw hunner kra«ht gestaald bleek door hun teere godsvrucht ?

Hoor onzen Willem van Oranje, den Vader des Vaderlands, in de meest bange en benarde dagen onzer worsteling met Spanje in onvertraagden moed zijn geloofslied zingen:

, Aleer wij ooit dese zaak en de beschermenis der Christenen en andere verdrukten in dezen lande aangevangen hebben, wij met den alleroppersten Potentaat der potentaten al zulken vasten verbond hebben gemaakt, dat wij geheel verzekerd zijn, dat wij en alle degenen, die daarop vastelyk vertrouwen ten leste nog ontzet zullen worden, spijt alle zijne en onze vijanden".

Ruischt daar nog niet na op de historische plek van het Prinsenhof in het stille Delft de bede van den stervenden geloofsheld: „Mijn God, ontferm U over mij en over Uw arme volk"?

Zie „prince Mourinck, " geknield na den hachelijken strijd en de ongedachte zege van Nieuwpoort, geknield in het zand der Vlaamsche duinen met het dankgebed op de lippen:

„O Heere, wie zijn wij, arme zondige menschen, dat Gij ons heden tot eer en glorie van Uw Naam, zoodanig geluk mededeelt; U zij de roem en dank tot in eeuwigheid 1"

Herinner u onzen „Stedendwinger, " prins Frederik Hendrik, wéér in bange dagen. Andermaal is de vijand tot in 't hart des lands doorgedrongen om den prins te dwingen het beleg van 's Hertogenbosch op te breken. Daar brengt men hem de tijding van Wezel's val, het steunpunt en arsenaal van den vijand; en ook hij heft de oogen ten hemel en roept uit: „O mijn zoon, mijn kind! is het zóó geschied, is het zóó? Zoo is het een louter werk van God en niet van menschen. De Heer is een toevlucht en helper geworden ter bekwamer tijd".

Neen, men verleide ons niet andermaal om het Goddelijk „licht der historie" te dooven door ons diets te maken, dat we van die bloedige oorlogen en onmenschelijke gevechten zwijgen zouden en slechts spreken van ontwikkeling van het intellect en cultuur van den menschelijken geest, een historie enkel van beschaving en verlichting....

Mystiek sentiment noch wijsgeerig ongeloof mogen ons verlokken de wondere daden Gods uit onze historie te wisschen, — óók niet als ze met letteren van bloed geschreven zijn.

„Van mannen in Oorlog, van mannen in vree, Oud-Holland  daar mocht je van spreken" ....

En alleen door te gedenken hun kracht en geloof in beiderlei dagen, is het te verstaan, waarom God aan ons volk vervulde zijn belofte:

Wie Mij eeren, zal Ik eeren I

Dat waren schoone dagen, die onze nationale glorie. „Toen ons kleine Nederland uit de worsteling van 80 jaren met het machtigste rijk der wereld naar voren trad aan de spits van de rij der mogendheden van Europa in den kamp voor gewetens-en burgervrijheid".

Ons kleine Nederland, als onafhankelijke staat geboren in de barensweeën van den religiekrijg ; een tweede Israel uit het diensthuis uitgeleid. „Een klein volk, maar toen reeds met een historie, meer wellicht dan die van eenig Christelijk volk, het verhaal der leidingen en der wonderen Gods".

Zullen we ze u teekenen, de mannen en vrouwen uit onze , gouden eeuw, " lichtende sterren op schier elk gebied van den menschelijken geest, door geloof en godsvrucht gesterkt en geheiligd ? De vorsten van wetenschap en schoone kunsten? De mannen, wien de profetenmantel der religie was omhangen, wien de weegschaal des rechts was in de hand gegeven ?

Neen, we vergeten ze niet! We zijn trotsch op hen met een waren nationalen trots.

Maar als we er één uit die dagen willen oproepen, wie trekt ons meerder aan dan de jongeling met het tengere, zwakke lichaam, door gestadigen hoest gekweld, nacht en.dag door ondraaglijke hoofdpijnen gemarteld? De 22-jarige jongeling, „in de kweekschool van leed en vernedering gevormd tot een man vol vertrouwen op de voorzienigheid Gods? "

(Wordt vervogd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen