Staat en Maatschappij.

Zondagsrust.

Met ingenomenheid hebben wij vernomen van de plannen, die in voorbereiding zijn voor de samenroeping van een tweede Sociaal Congres.

Het is thans ruim 20 jaar geleden dat het eerste Congres gehouden werd.

Op het aanstaand Congres zullen allerlei onderwerpen ter sprake komen, die het sociale leven van ons volk in al zijne geledingen aangaan.

Voor een van die onderwerpen roepen wij nu reeds de aandacht in van hen, die met de samenstelling van het programma zijn belast.

Het betreft de Zondagsrust. Op dit terrein is nog heel wat te doen. Er wordt meer Zondagsarbeid verricht dan men wel denkt. En dit niet alleen in openbaren dienst als bij spoor, posterijen, telegrafie, telefonie e. d., maar ook in het particulier bedrijf. Duizende arbeiders hebben Zondagsarbeid te verrichten, welke bij een beetje goeden wil niet behoefde plaats te hebben. ­ In tweeërlei opzicht werkt die Zondagsarbeid schadelijk.

Vooreerst wordt de rust aan de belanghebbenden zeker onthouden en in de tweede plaats maakt men het voor hen, die bezwaren hebben tegen het verrichten van arbeid op den Zondag, onmogelijk om in de bedrijven die op Zondag niet sluiten werkzaam te zijn.

Nu geven we toe, dat er haast geen onderdeel van de sociale kwestie zoo moeilijk op te lossen is als het vraagstuk van den Zondagsarbeid.

Maar daarom zal het juist zulk een dankbare taak voor het eerlang samen te komen Sociaal Congres zijn om aan dit onderwerp eens zijne krachten te beproeven.

Een nieuwe beweging.

Onder de vrijzinnigen is eene beweging ontstaan, die veler 'aandacht heeft getrokken.

Zooals bekend is, staan de vrijzinnigen op het beginsel dat politiek en godsdienst niets met elkaar te maken hebben. Die twee elementen moeten van elkaar gescheiden blijven. De godsdienst behoort tot het terrein der Kerk, terwijl de politiek het terrein van het staatkundig leven beslaat.

Met deze grondgedachte kunnen zich intusschen een aantal vrijzinnigen niet meer vereenigen. Zij achten dat ook voor hen tusschen godsdienst en politiek eenig verband behoort te bestaan. Godsdienst en politiek zijn naar hun oordeel niet twee volkomen gescheiden gebieden.

In een breeden oproep, tot het Nederlandsche volk gericht, wordt dit standpunt nader uiteengezet.

Hoe men echter het verband tusschen godsdienst en politiek zich voorstelt, daarin is men echter niet duidelijk. De onderteekenaars der circulaire verklaren dat zij voor zich den naam vrijzinnig blijven opeischen. Zij staan lijnrecht tegenover de coalitie-partijen en zien in de Ordinantiën Gods geen bindende voorschriften — gelijk zij zeggen — ter oplossing van concrete staatkundige problemen.

Welken weg zij dan wel op willen blijkt niet, evenmin wat het gevolg van hun oproeping zal zijn.

Oprichting van een nieuwe staatkundige organisatie is uitgesloten.

Met belangstelling zien wij de uitwerking van de nieuwe plannen tegemoet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen