FEUILLETON.
(Nadruk verboden.)
15) In 't licht der historie.
17 November 1913 was om nog een ander feit dan de historische eeuwdag van het „Oranje Boven" een merkwaardige dag voor het vorstelijk 's-Gravenhage in het verheugde Nederland.
Op den morgen van 17den November 1913 trad onze Landsvorstinne Hare Koninklijke Residentie in om aan de regimenten van Haar trouwe armee de nieuwe Vaandels uit te reiken.
O, wij herinneren ons nog levendig uit de dagen van onzen dienst voor Koning en Land de geheimzinnige ontroering, toen wij eenmaal dat dundoek, ons regimentsvaandel zagen ontplooien, al was 't, Gode zij dank, niet om tot een wezenlijken veldtocht te wenken. Wij herinneren ons ook, hoe wij later in een bloedigen oorlog, een jammerlijken krijg om vrijheid en recht van een klein volk tegen een overmachtigen vijand, het gemis van dat wapperend symbool der eenheid telkens weer hebben gevoeld.
17 November 1913 was door die vaandeluitreiking een gewichtige dag voor Neerlands Leger. Onze mannen, onze jongelingen, trouwe zonen des Lands, moedige verdedigers van Troon en Patria ontvingen uit handen onzer lieve Oranjevrouwe een kostelijk pand.
Dat zij dat pand hun toebetrouwd mogen bewaren. Bewaren - ook in tijd van vrede.
In tijd van vrede?
Ja, want, helaas! ook dain waart er een geest rond binnen de landsgrenzen, die zich niet ontziet de schennende hand naar dat heilig symbool uit te strekken.
Wij weten het immers nog wel, hoe eenmaal een donker feit moest opgeteekend worden in de geschiedenis van ons Nederlandsche Leger?
Toen uit de legerplaats bij Zeist het vaandel van het 4e Regiment Infanterie was geroofd ?
Mogen wij dat feit even in herinnering brengen met dé woorden van een eminent Nederlander, en er zijne toepassing aan toe voegen, die — zoo wij de gebeurtenissen „in 't licht der historie" bezien — al mede van groot belang is voor ons Leger en onze Vloot, en voor de belangstelling, die van Neerlands Christenvolk voor de weermachten van zijn Vaderland gevergd wordt?
In „Onze Gids", het boekje, dat de Nat. Christen-Onderofficieren Vereeniging telken jare bij tienduizendtallen onder de jeudige militaren verspreidt, schreef dr. A. Kuyper eens:
„Het Vaandel geroofd!
„Een trilling van verontwaardiging ging door heel het leger, toen het pijnlijk gerucht door het land ging dat het Vaandel van het 4e Regiment Infanterie van zijn stang afgescheurd en vernietigd of verstoken was.
„Het is teruggevonden en aan het Regiment teruggegeven, maar de smaad blijft, dat zoo iets aan het Nederlandsche leger is hunnen overkomen.
„Ten deele ook omdat er uit blijkt, dat de wacht bij het Vaandel niet veilig was, maar toch heel anders en veel meer nog, omdat men er uit zag, wat schennige hand door een soldaat in ons leger naar wat het leger het heiligst is, kon worden uitgestrekt.
„ Het Vaandel is voor het leger het symbool, dat het aan de eere van Koningin en Vaderland zijn wapenen gewijd heeft.
„Het is niet maar een doek of een lap, maar een gewijd zinnebeeld van onze Vaderlandsche eere.
„Bij zijn uitreiking aan een Regiment wordt dusver in de meeste landen het Vaandel eerst gewijd. Men voelt dat aan zulk een Vaandel de weerkracht van Regiment en Leger hangt, en smeekt van den Heere der heirscharen af, dat Hij, waar ook dat vaandel tegen den vijand wordt uitgedragen, het voor het Land behouden wil, en er het Leger door mag bezielen.
„De dapperste, de kloekste mannen worden dan ook steeds voor het Vaandel als een wacht uitgekozen. Alleen wie treflijk krijgsman bleek, wordt die eere waardig gekeurd, en in meer dan één land wordt niemand bij het Vaandel in dienst gesteld, of met een eed moet vooraf bezworen, dat de drager en wie hem begeleiden tot in den dood om het Vaandel kampen zullen. Soms onder bijvoeging, dat, moeten ze bezwijken, 2e zich stervende in het Vaandel moeten wikkelen, als om 't nog in den dood zinnebeeldig vast te houden.
„Daar verstaat nu de nuchtere prozaïsche man niets van. Hij voelt niets voor een zinnebeeld, hij voelt niets bij het wapperen van die kleuren. Voor hem is 't niets dan een lap of stuk doek."
( Wordt vervolgd).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 mei 1914
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's