Staat en Maatschappij.
Artikel 171.
De materie, die bij artikel 171 der Grondwet geregeld wordt, betreffende de tractementen, pensioenen en andere inkomsten aan godsdienstkeraars, blijft nog steeds de aandacht vragen; ook al is het niet te verwachten, dat de Regeeriiig dit Grondwetsartikel in hare revisie zal betrekken, en het bij de rechterzijde overeenkomstig het politiek accoord van 1913 vaststaat, dat, ook al is dit niet zoo woordelijk gezegd, bij de behandeling van Grondwetsvoorstellen het eerste lid van art. 171 niet aan de orde is te stellen.
Is dit politiek accoord het resultaat van de besprekingen, die er tasschen de partijen der rechterzijde heeft plaats gehad en behoort het als zoodanig eerlijk te worden nageleefd, toch moet het nog altijd spijten, dat de oplossing van het vraagstuk der „zilveren koorde" voor alle partijen niet gerijpt is, offi het bij deze Grondwetsherziening tot oplossing te brengen.
Het gevaar dat, wanneer ditmaal het vraagstuk, hetwelk door artikel 171 beheerscht wordt, niet aan de orde komt, de oplossing ten slotte wel eens in handen kon zijn van de radicale en de socialistische partijen, is verre van denkbeeldig.
En wat in het laatste geval dan het resultaat der oplossing zal zijn, is niet twijfelachtig. Het korte besluit zal zijn, om de pen te halen door de verkregen rechten en de tractementen niet meer uit te betalen.
Doch dan zal het te laat zijn.
De kerkelijke kwestie treedt telkens naar voren. De socialistische predikant Ds. Bakker van Zwolle drong onlangs in de Blijde Wereld opnieuw bij zijne partijgenooten aan om zich toch niet te onttrekken aan den partijstrijd in de Ned. Herv. Kerk, maar daaraan daadwerkelijk mede te doen.
Geven de modernen en de socialisten aan die roepstem gehoor, dan zal de toestand eerst recht bedenkelijk worden. Ter dege dreigt hier gevaar.
Geen kerkelijke partij.
Onlangs had de Amsterdammer, hot Christelijk Volksdagblad voor de hoofdstad, het over de organisatie der Protestantsch-Chrislelijke partijen in Amsterdam. De organisatie van „Nederland en Oranje" — zoo schreef hot blad — is goed. Er bestaat aan niets anders behoefte dan aan actie.
Bij de Christelijk-Historische broeders staat het intusschen nog altijd als vroeger. Wel een bestuur, maar geen leden. En dat gaat niet.
Een Hervormde Kerk met een dertigtal orthodoxe predikanten en een Christelijk-Historische kiesvereeniging van een paar leden.
Het trof ons bij het lezen van deze mededeeling, hoe ons orgaan in Amsterdam ook van de verkeerde meening schijnt uit te gaan, alsof een orthodox lid der Ned. Herv. Kerk persé lid van de Christelijk-Historische Kiesvereeniging behoort te zijn, zoodat. bet een het ander insluit.
En toch is niets minder waar dan dit. Immers er zijn nog Hervormden bij duizendtallen aan te wijzen, die' tot de antirevolutionaire partij behooren.
De anti-revolutionaire partij is niet een kerkelijke partij.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 juni 1914
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's