Ingezonden.

"Tot de Wet en tot de Getuigenis I"

Geachte Redactie.'

Mag ik door middel van uw blad mij in de gelegenheid gesteld zien een en ander onder de aandacht van belangstellenden te brengen, betreffende den arbeid der preekverspreiding van »Tot de Wet en tot de Getuigenis* ?

Wij staan namelijk met dezen arbeid aan het einde van den 8sten jaargang, en door Gods goedheid en gunst zijn wij tot hiertoe gekomen.' Dat Gods zegen in ons werk kennelijk is, wordt te beter verstaan, als wij bedenken, dat noch de Redactie noch onze administratie noemenswaard eenige bijzondere poging aangewend heeft, om door middel van »reclame« onze preeken aan den man te brengen. Wij hebben hóë langer hoe meer gevoeld: deze geestelijke spijs laat zich niet opdringen; dien het niet smaakt, bedankt er voor tegen elke aanbieding in, maar die er lust in heeft, neemt ze, kost wat 't ook kost.

Zoo hebben wij in de acht jaren, die achter ons liggen, dan ook onze uitgave niet bijzonder zien uitgroeien. Wij tellen onze abonné's niet bij duizenden, maar wij zijn zoo dankbaar, omdat wij de vaste overtuiging hebben, dat onze »T. d. W. en t. d. G, « er in Nederland inzit, en dat ons Gereformeerde volk in de Herv. Kerk, als het een leerrede noodig heeft, voor eigen stichting of voor vertroosting van anderen, dat het dan »de blauwe preeken", 't zij voor particulier gebruik, 't zij ook tot voorlezing in de samenkomsten der gemeente, bestelt.

Dat, M. de R., verheugt ons met zeer groote vreugde. Want wèl is er in den loop der acht jaren al 't moge­lijke beproefd, om deze uitgave te doen verdwijnen, zoowel door de broeders in de gescheiden kerken, die er blijkbaar genoegen in hadden, om over enkele, daartoe uitgezochte, nummers eenige al te scherpe, en dus onbillijke recensies te verspreiden, alsook door de confessioneele broeders in de Herv. Kerk, die in hun orgaan onze uitgave nooit eenig woord van waardeering waardig gekeurd hebben, zelfs bleef de concurrentie niet uit, omdat naast de onze ook andere series preeken werden uitgegeven, — doch ondanks dit alles leeft en groeit ons »T. d. W. en t. d. G.« nog, en gaan wij, als God het belieft, met Aug. a.s. onzen negenden jaargang in, en hopen wij onzen uitgebreiden, belang. stellenden, over heel Nederland verspreiden lezerskring weer week aan week van een gedrukte, gereformeerde leerrede te voorzien.

Waarom ik nu behoefte had, om dit eens in het publiek, openlijk en vrijmoedig te zeggen?

Allereerst, omdat ik achtte, dat dit feit merkwaardig genoeg is, om door onze gereformeerde vrienden ge. weten te worden. Doch vervolgens, omdat ik aan bovenstaande mededeeling een tweetal opmerkingen in »De Waarheidsvriend« wilde toevoegen, de eerste wat de medewerking der predikanten betreft, de tweede, aangaande de verspreiding.

Zoo af en toe komt het der redactie eens aan 't oor, dat er hier of daar een broeder-predikant gevonden wordt, die gaarne een preek zou inzenden, maar die niet recht weet tot wien hij zich en hoe hij zich daartoe tot iemand wenden zal. Laat ik daarom aan allen dezulken mogen verklaren, dat het onze gewoonte is, jaarlijks den kring onzer medewerkers uit te breiden, maar dat wij niet weten, tot wie wij ons moeten wenden. Vooral de jongeren onder de predikanten zijn ons veelszins onbekend. Is er dus iemand, die lust heeft om eens «en preek in te zenden of als vaste medewerker zich te verbinden, laat hij zich bij ondergeteekende opgeven, die dan zoo mogelijk een plaatsje in den negenden jaargang reserveert.

En wat het tweede betreft, n.l. de verspreiding, hierover zou ik de volgende opmerking willen maken in dit ons om vele redenen sympathieke blad, een opmerking, die eigenlijk een opwekking is, een hede om medewerking voor de verspreiding.

Zoo heel graag zou ik willen, dat alle gereformeerde predikanten en kerkeraden (ook diaconieën, bestuurders van inrichtingen enz. enz.) eens aan onzen arbeid van preekverspreiding dachten, en bij eventueele gelegenheden eens een hartig woordje tot aanbeveling van onzen arbeid spraken. Waarlijk, broeders, onze spijze is goed en aanbevelenswaardig, en vele zielen hebben verkwikking gevonden in haar eenzaamheid in het woord, dat hierin wekelijks geboden wordt! Kunt gij dan uwe kranken, huiszittenden, ouden van dagen iets beters geven dan een gereformeerd, bevindelijk woord, dat tot troost en blijdschap kan dienen op den weg (vaak den laatsten!) des levens?

Als ieder onzer vrienden maar eens een paar abonnementen opgeeft in een jaar, dari zijn wij al zeer dankbaar, en blijft het voortbestaan van onze uitgavewel verzekerd.

Hartelijk hoop ik daarom niet te vergeefs een beroep te doen op de vriendelijke bereidwilligheid onzer talrijke broeders en zusters in de gereformeerde gemeenten van ons vaderland. En Hij die machtig is en gewillig, om door Zijn Woord nog zielen te redden, geve daartoe uit genade een zegen aan onzen arbeid der preekverspreiding naar de beginselen van Zijn Getuigenis!

Met vrieidelijken dank voor de plaatsing dezer regelen.

Hoogachtend, Uw dw, , G. H. BEEKENKAMP,

Hoofdredacteur van - Tot de Wet en tot de Getuigenis,

Delft, Juli 1914.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen